Η Αρκαδία αποτελεί έναν τόπο με βαθιές ιστορικές ρίζες και διαχρονική πολιτιστική ταυτότητα. Από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα, σημαντικές προσωπικότητες άφησαν το αποτύπωμά τους, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ιστορικής και πνευματικής κληρονομιάς της περιοχής.
Ένας από αυτούς ήταν και ο Δίαιος Μεγαλοπολίτης, τελευταίος στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας και επικεφαλής της ύστατης ελληνικής αντίστασης, ενάντια στους Ρωμαίους στη Μάχη της Λευκόπετρας.
Ο Δίαιος γεννήθηκε τον 1ο αιώνα π.Χ στη Μεγαλόπολη και ανέλαβε στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας κάτω από τραγικές συνθήκες. Όταν εν τέλει, οι Έλληνες ηττήθηκαν από τους Ρωμαίους.
Μετά από την εξέλιξη αυτή, και επειδή δεν μπορούσε να αντέξει την ήττα ο Δίαιος αυτοκτόνησε και στη συνέχεια σκότωσε και τη γυναίκα του.
Υπήρξε ένας αποφασιστικός και θαρραλέος ηγέτης που μέσα σε μια τραγικά θυελλώδη συγκυρία όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στην υπερδύναμη της εποχής.
Στις μέρες μας είναι θετικό να υπάρχουν άνθρωποι που μνημονεύουν κάθε πτυχή της ιστορίας μας, προβάλλοντας τη σε όλους εμάς.
Ένας από αυτούς είναι ο συντοπίτης μας κ. Τάσος Κεχαγιάς, όπου η αγάπη του είναι να μελετά το παρελθόν και να προσφέρει στο παρόν έργα με αξία.
Έτσι λοιπόν, έλαβε την απόφαση να δωρίσει στον Δήμο Μεγαλόπολης έναν πίνακα του Δίαιου του Μεγαλοπολίτη, την οποία φιλοτέχνησε ο εικαστικός, επίσης εκ Τριπόλεως καταγόμενος κ. Ηλίας Ματθαιόπουλος.
Αφού το αίτημα που υπέβαλλε στον Δήμο Μεγαλόπολης, έγινε δεκτό ξεκίνησε η δημιουργία του έργου, που σε λίγες ημέρες θα κοσμεί την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγαλόπολης.
Για να γίνει πράξη, αυτή η σκέψη του κ. Κεχαγιά χρειάστηκε εργώδης προσπάθεια από τον κ. Ματθαιόπουλο, προκειμένου να δημιουργήσει αυτό τον πίνακα, αποδίδοντας πολλά νοήματα για την εικόνα της εποχής.
Είχα τη χαρά να βρεθώ στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο όπου δημιουργήθηκε ο πίνακας του Δίαιου του Μεγαλοπολίτη και να κάνουμε μια ποιοτική συζήτηση για την πορεία του στη ζωγραφική, από πού αντλεί έμπνευση για τα έργα του, για τον πίνακα του Δίαιου του Μεγαλοπολίτη και για το πολιτιστικό κομμάτι της περιοχής μας.
Όπως αναφέρει, είναι απόφοιτος του τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΕΚΠΑ, με την εσώψυχη αγάπη του να είναι η τέχνη και η ζωγραφική. Παράλληλα με τις σπουδές του, μαθήτευσε δίπλα σε ζωγράφους, έχει διδάξει την τέχνη του σε ενήλικες και εφήβους και δημιουργεί αρκετές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό όπου προβάλλει τη δουλειά του. Το ερέθισμα για να ξεκινήσει τη ζωγραφική, ήρθε από τη γιαγιά του, καθώς από ιδιαίτερα μικρή ηλικία τον έβαζε στη διαδικασία να δημιουργεί σιγά – σιγά τα δικά του έργα.
Η τέχνη είναι ένα εσώψυχο συναίσθημα
Ένας καλλιτέχνης, για να μπορέσει να δημιουργήσει αντλεί και επιρροές από όσα συμβαίνουν γύρω μας, όπως είναι ένα χαμόγελο ή μια στενοχώρια. Γενικότερα η ίδια η ζωή, όπως επισημαίνει «σου δίνει το κίνητρο να δημιουργήσεις».
Έργο του Δίαιου του Μεγαλοπολίτη
Συνεχίζοντας τη συζήτησή μας, φτάνουμε στο έργο του Δίαιου του Μεγαλοπολίτη που κλήθηκε να δημιουργήσει, το οποίο όπως τονίζει ήταν μια πρόκληση, διότι ο ζωγράφος μπαίνει στη διαδικασία να δώσει μια αλήθεια της εποχής που έζησε ο συγκεκριμένος ήρωας για να φανεί πιο αληθινό.
Σημαίνει ότι πρέπει να το εντάξεις στην ηλικία που ήταν, να δημιουργήσεις τον περιβάλλοντα χώρο, το φόντο και πολλά άλλα
Για να δημιουργηθεί ένα έργο τέτοιου βεληνεκούς, χρειάζεται μελέτη ιστορικής φύσεως, που ακολούθησαν μαζί με τον κ. Τάσο Κεχαγιά.
Ο Δίαιος ο Μεγαλοπολίτης, όπως σημειώνει ο εικαστικός, ηγήθηκε της τελευταίας αντίστασης των Ελλήνων ενάντια στους Ρωμαίους, προσπάθησε να σπάσει την τακτική του διαίρει και βασίλευε και αδιαφόρησε για το μεγάλο μέγεθος του αντίπαλου στρατού.
Ίσως να αποδίδει την έννοια του ασυμβίβαστου και παρέμεινε μέχρι τέλους
Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στον κ. Τάσο Κεχαγιά, που τον χαρακτηρίζει , ως έναν άνθρωπο ευαισθητοποιημένο με την έννοια της τέχνης, ευχαριστώντας τον για την ευκαιρία που του έδωσε να δημιουργήσει το έργο αυτό.
Διαδικασία και δημιουργία
Όπως προαναφέραμε, για να δημιουργηθεί ένα τέτοιο έργο χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και γνώση, με τη διαδικασία να είναι σχολαστική.
Αρχικά, ζήτησαν από την τεχνική νοημοσύνη να δώσει μια πρώτη εικόνα όσον αφορά το στήσιμο και κατόπιν έγινε ιστορική μελέτη. Το έργο αυτό είναι πολύ κοντά σε όλα τα στοιχεία, πέρασε από 12 στάδια και χρειάστηκαν περίπου 25 ημέρες για να ολοκληρωθεί πλήρως.
Αυτό που συμβολίζει ο πίνακας σύμφωνα με τον κ. Ματθαιόπουλο, είναι το ασυμβίβαστο, τον αγώνα δηλαδή που κάνει μέσα του κάθε άνθρωπος, να πολεμήσει τα ιδεώδη που είναι η οικογένεια, η καλοσύνη και ο Θεός.
Ο άνθρωπος αυτός θυσιάστηκε
Συνεργασία με τον Τάσο Κεχαγιά
Όπως τονίζει, η συνεργασία τους ήταν πολύ ωραία, διασκεδαστική και φιλοσοφική, με τον κ. Κεχαγιά να μην παρεμβαίνει ούτε δευτερόλεπτο στην τέχνη του.
Ακούγαμε την Αρχαιοελληνική μας μουσική, ήταν απόλαυση σου δίνει ένα θετικό μαγνητικό πεδίο
Στη συνέχεια, ρώτησα τον καλλιτέχνη για το πώς βλέπει και αξιολογεί το πολιτιστικό κομμάτι της Τρίπολης και γενικότερα της επαρχίας.
Ο ίδιος σημειώνει με έμφαση, ότι στις μέρες μας κυριαρχεί η τεχνοκρατική παιδεία και υπάρχει απουσία αισθητικής αγωγής.
Ειδικά στην επαρχία πρέπει να προωθείται το πηγαίο, θετικό και ιδεώδες, όχι η παρατέχνη, τι έχει να δείξει η πόλη μας και όλες οι επαρχιακές πόλεις;
Παράλληλα προσθέτει, ότι οι σύντομες φιέστες, οι συναυλίες ή οι δράσεις μικρής εμβέλειας, δεν έχουν να κάνουν με την τέχνη γιατί δεν αφήνουν βαρύ αποτύπωμα.
«Πρέπει να γίνουν πράγματα να τοποθετηθούν άνθρωποι σε νευραλγικές θέσεις, που έχουν βιογραφικό και γνώσεις», εξηγεί.
Επιπλέον υπογραμμίζει, ότι είναι απαραίτητο να ενδιαφερθούν οι τοπικοί άρχοντες σοβαρά με την τέχνη.
Χρειάζεται ένας γενικότερος σχεδιασμός είναι ένα ενοποιητικό μέσο η τέχνη που συναντά το ορατό, την ύλη
Ο ίδιος τονίζει, ότι η κάθε δημοτική αρχή σκέφτεται τεχνοκρατικά και «πλουτιστικά», επισημαίνοντας ότι η τέχνη δεν έχει να κάνει με αυτά.
«Η τέχνη θέλει μια ευαισθητοποίηση και γνώση να μπορείς να αποτυπώσεις πράγματα που να μείνουν στην πόλη σου, τα πρόσκαιρα δεν είναι τέχνη, είναι πελατειακές σχέσεις».
Δημοτική Πινακοθήκη
Πριν από λίγους μήνες, έγιναν τα εγκαίνια της Δημοτικής Πινακοθήκης στην Πατριάρχου Γρηγορίου Ε’ 3 στην Τρίπολη (δείτε ΕΔΩ).
Ο κ. Ματθαιόπουλος, σε ιδιαίτερα καυστικό τόνο αναρωτιέται:
Ποιος εξετάζει τι έργο μπαίνει σε μια πινακοθήκη; Αυτό που βάπτισαν Δημοτική Πινακοθήκη, ποιος κάνει κουμάντο που θα κρίνει εάν θα μπει κάτι μέσα ή όχι, αν πληροί τις προϋποθέσεις; Δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις Δημοτική Πινακοθήκη
Σχετικά με αυτή του τη φράση εξηγεί, ότι μια πινακοθήκη χρειάζεται φωτισμούς, ιστορία και μελέτη, την οποία πρέπει να κάνουν άνθρωποι που ξέρουν και έχουν τις απαραίτητες γνώσεις.
«Αυτές οι πελατειακές σχέσεις πρέπει να σταματήσουν, για να ασχοληθείς με την τέχνη πρέπει να έχεις την αίσθηση της τέχνης, δεν μπορεί να ασχοληθεί ένας τεχνοκράτης με την τέχνη».
Επιπλέον, εξέφρασε την ελπίδα του ότι αν ενταχθούν στα κοινά κάποιοι άνθρωποι ευαισθητοποιημένοι για την τέχνη, κάτι μπορεί να αλλάξει στην πόλη.
Ο πολιτισμός ενός τόπου είναι υπέρ των πάντων και υπέρ της τεχνοκρατίας αυτός είναι που μένει διαχρονικός
Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο χώρο όπου δημιουργήθηκε ο πίνακας ο καλλιτέχνης φιλοξενεί και άλλα έργα του, το κάθε ένα από αυτά με τον δικό του συμβολισμό καθώς και τη δική του συλλογή από νυφικά, παπούτσια, αγιογραφίες και πολλά άλλα.
Μελλοντικά σχέδια
Ολοκληρώνοντας τη συζήτηση μας, ο κ. Ματθαιόπουλος για το μέλλον στοχεύει στην ταπεινότητα, την καλοσύνη και την αγάπη.
Να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος να προσπαθώ να συγχωρώ, να είναι καλά η οικογένεια μου και να προσεύχομαι
Ενώ όσον αφορά τα σχέδια του για την τέχνη, μας είπε ότι όλο και κάτι καινούριο θα δημιουργεί, διότι «η τέχνη δεν ησυχάζει».
Ήταν μεγάλη μου χαρά και τιμή που είχα την τύχη να μιλήσω με τον εικαστικό τον κ. Ηλία Ματθαιόπουλο, και να κάνουμε μια παραγωγική συζήτηση.
Του εύχομαι υγεία, ευτυχία και να συνεχίσει να κάνει υπερήφανη την πόλη μας με τις δημιουργίες του.
Θανάσης Χόντος από το ArcadiaPortal.gr
