Ο Μητροπολίτης και το Στρουμφάκι

1
238

Πριν από κάποια χρόνια, κατά τη διάρκεια επιμορφωτικών σεμιναρίων για τους καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κάπου εδώ τριγύρω, συνέβη το εξής. Η «επιμορφώτρια» την οποία είχε στείλει το υπουργείο για να ανοίξει τους ορίζοντες των εκπαιδευτικών μας, μόλις ανέβηκε στο βήμα για να εξαπολύσει τη μοναδική της γνώση και να φωτίσει τους υποχρεωτικά παρευρισκόμενους εκεί εκπαιδευτικούς, έβγαλε από την τσάντα της ένα… στρουμφάκι.

Θα πείτε: για να δούμε, εμπνευσμένο ακούγεται. Στο εξωτερικό πολλάκις οι ομιλητές συνηθίζουν να αιφνιδιάζουν τους ακροατές τους για να τους τραβήξουν την προσοχή.

Μπα.

Το στρουμφάκι, όπως εξήγησε, ήταν το παιδί της (!) και την είχε βοηθήσει πολύ, πάρα πολύ να ξεπεράσει πολλά προσωπικά της προβλήματα, ενώ της έδειξε τον δρόμο για να τελειώσει το διδακτορικό της. Μίλησε επί μακρόν για το θαυματουργό στρουμφ, και κατά γενική ομολογία, οι ακροατές συμπέραναν ότι η εν λόγω κυρία την είχε στρουμφίσει.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα το λαμπρό, προ της πρώτης και δεύτερης φοράς Αριστεράς. Θα ρωτήσετε, τι έκανε το ακροατήριο; Όλοι εκπαιδευτικοί, τοποθετημένοι σε σχολεία. Τίποτα. Κάθησαν όλοι ωραιότατα και άκουγαν την επιμορφώτρια να παραληρεί. Διότι, είναι ποτέ δυνατόν να τα βάλει κανείς με το υπουργείον;

Και εν έτει 2016, και ενώ το δεκαπενταμελές σχολείου της Θεσσαλονίκης είχε καλέσει τον Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ.κ. Νικόλαο να τους μιλήσει, τα ίδια τα παιδιά δηλαδή, ο Φίλης έριξε μια πόρτα «να!» με το συμπάθιο στον Μεσογαίας και, βγάζοντας μια παλιά διάταξη ποιος ξέρει από ποιο αραχνιασμένο συρτάρι, απαγόρευσε στον Μητροπολίτη να απευθυνθεί στους μαθητές.

Διαβάστε το βιογραφικό του Μητροπολίτη Μεσογαίας:

Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Αστροφυσική στο Harvard (Master of Arts) και Μηχανολογία στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασσαχουσέττης (ΜΙΤ) (Master of Science in Mechanical Engineering).

Οι διδακτορικές σπουδές του στο HST (κοινό πρόγραμμα Harvard και ΜΙΤ) επικεντρώθηκαν στον τομέα της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας (Βιορευστοδυναμική, Μαθηματική Φυσιολογία, Αιμοδυναμική της καρδιάς και των αγγείων).

Εργάστηκε ως ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης στο Αγγειολογικό Εργαστήριο του New England Deaconess Hospital, στο Τμήμα Αναισθησιολογίας του Massachusetts General Hospital και στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Boston Children’s Hospital. Επίσης, διετέλεσε επί διετία επιστημονικός σύμβουλος μεγάλων εταιρειών σε θέματα Διαστημικής Ιατρικής Τεχνολογίας.

Παράλληλα με την επιστημονική του έρευνα, σπούδασε τη Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης, όπου έλαβε τους τίτλους Master of Theological Studies και Master of Theology, και στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου ανακηρύχθηκε διδάκτορας στον τομέα της Βιοηθικής. Το 2008 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τον Δεκέμβριο του 1993 ίδρυσε και ανέλαβε τη διεύθυνση του πρώτου στην Ελλάδα Κέντρου Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας και έκτοτε συστηματικά ασχολείται με την Ορθόδοξη Βιοηθική και τις κοινωνιολογικές επιπτώσεις της Βιοϊατρικής.

Είναι μέλος της Εθνικής Επιτροπής Δεοντολογίας του ΕΟΦ και πρόεδρος της Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος, για μία δε πενταετία διετέλεσε και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας και για δώδεκα χρόνια μέλος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων.

Ως πρόεδρος της Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος, ανέλαβε την εκπροσώπησή της σε παγκόσμια εκκλησιαστικά, θρησκευτικά και πολιτικά όργανα, όπως στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, στο Βατικανό και στην Αγγλικανική Εκκλησία, είναι δε ο επικεφαλής της ομάδας σύνταξης και επεξεργασίας των επισήμων βιοηθικών κειμένων της Εκκλησίας της Ελλάδος, σχετικά με τις μεταμοσχεύσεις, την ευθανασία, τις αναπαραγωγικές τεχνικές και την βιοηθική της άνοιας.

Κατά τα τέσσερα χρόνια της εργασίας του στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης, συμμετείχε ενεργά σε συλλογική προσπάθεια συμπαραστάσεως μικρών παιδιών και των οικογενειών τους, πολλές φορές με ασθένειες τελικού σταδίου. Η προσωπική συμμετοχή και ο διάλογος με το πρόβλημα του πόνου και την πρόκληση του θανάτου έγινε αργότερα όρος καθημερινής ζωής της ως κληρικού διακονίας του.

Σε αυτόν τον άνθρωπο, ο Φίλης έριξε πόρτα. Μάλλον ο απόφοιτος Λυκείου έκρινε ότι ο φυσικός, αστροφυσικός, που ασχολείται με τη βιοηθική, την ευθανασία, τον πόνο δεν είχε κάτι χρήσιμο να πει στα παιδιά… Μπορεί να νόμιζε ο Φίλης ότι ο Μητροπολίτης θα έβγαζε μια αγιαστούρα να τους διώξει τα κακά πνεύματα, να τα ξεματιάσει, ποιος ξέρει…

Πας ρασοφόρος, βάρβαρος για το υπουργείο Παιδείας, ακόμα και αν έχει κάνει τόσο σπουδαία πράγματα στη ζωή του…

Το στρουμφοπεριστατικό συνέβη επί Δεξιάς. Το περιστατικό με τον Μητροπολίτη επί Αριστεράς. Μπάχαλο δίχως τέλος, δυστυχώς. Διότι η επειδή αλλάζουν οι υπουργοί και οι κυβερνήσεις, δεν σημαίνει ότι αλλάζει και η νοοτροπία μας για την Παιδεία στον τόπο.

Εύχομαι πραγματικά ο κύριος υπουργός να θυμηθεί τη διάταξη και σε άλλες περιπτώσεις -λέω εγώ, τώρα, δεν υπάρχουν άραγε ομιλητές που φοριούνται «καπέλο» στα σχολεία από το ένα και το άλλο Συμβούλιο;- και να έχει ειλικρινή πρόθεση να βάλει μια τάξη ως προς το ποιος μπαίνει σε ένα σχολείο και ποιος όχι. Αλλιώς θα θεωρηθεί «φωτογραφική διάταξη». Κάτι που -δυστυχώς- η Αριστερά έχει κάνει εργόχειρο.

το σχόλιο του Σωκράτη από το ArcadiaPortal.gr

Facebook Comments

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Καμία λογική ο συντάκτης του άρθρου κι ας υπογράφει σαν Σωκράτης: Κοροϊδεύει την επιστήμονα που μίλησε (σε ενήλικους) για το στρουμφάκι, αλλά διαμαρτύρεται που ο παπα-επιστήμονας δεν πήρε άδεια να μιλήσει (σε ανήλικους) για τον μπάρμπα-Στρουμφ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here