ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ (Μέρος 1)

0
20

Από σήμερα θα εγκαινιάσω μια νέα ενότητα στο ιστολόγιο μου.
Που και που θα σας γράφω καμιά ιστορία από το χωριό μου αλλά και από άλλα χωριά γύρω από το δικό μου.

Ήταν κάποτε λοιπόν στο χωριό ένας πάρεδρος που τον έλεγαν Μπότη.
Ο Μπότης μαζί με το δεξί του χέρι την Βασίλω είχαν αναλάβει όλα τα θέματα του χωριού και έκαναν τα κουμάντα τους μια χαρά.

Άλλωστε είχαν βρεί τον τρόπο να μην τους αντιμιλάει κανένας , ούτε ο παλιός αντίπαλος ,ούτε και ο μπαρμπαγιάννης από το γειτονικό χωριό που είχε μετακομίσει 2 χρόνια τώρα.

Στο χωριό δεν κουνιόταν φύλλο… όλες οι μέρες πέρναγαν ήρεμα και κανένας δεν ασχολιόταν με τα καμώματα του Μπότη και της Βασίλως!

Έκοβαν και έραβαν όπως τους κατέβαζε η κεφάλα τους και δεν λογαριάζαν τίποτα. Κάποια εποχή είχαν απλήρωτους τους μισούς εργαζόμενους οι οποίοι ζούσαν μήνες με δανεικά αλλά δεν τους πείραζε και πολύ αφού όπως έλεγαν … άλλοι φταίνε για το χάλι μας!!

Θέλαν να αγοράσουν σιτάρι , πήγαιναν στην άλλη άκρη της χώρας και έπαιρναν χωρίς να παζαρέψουν και έδιναν όσο-όσο και αν φώναζε και κανένας στο χωριό που δεν πήραν από αυτόν, τον έβγαζαν τρελό.

Θέλαν να βγάλουν χαρτιά για το σχολείο, δεν ήξεραν πως μπορούν να το κάνουν με χωρικούς και πήγαιναν πάλι στην άλλη άκρη της χώρας και έδιναν τα χρήματα! Τους φώναζαν οι χωρικοί αλλά είχαν την απάντηση έτοιμη…δεν μπορείτε εσείς .. έχετε τον κόλο σας μπροστά!

Θέλαν να νοικιάσουν μερικά γαιδούρια να μεταφέρουν τα παιδιά στο σχολείο και έβαζαν μικρές τιμές να μην βγαίνει ούτε το άχυρο για να έρθει η μεγαλοεταιρία από την πρωτεύουσα με τα πολλά γαιδούρια να πάρει την δουλειά απευθείας και να κονομήσει !

Και άμα γινόταν το καλοκαίρι καμιά γιορτή , ο Μπότης και η Βασίλω κοιτάγαν που θα πάρουν καμιά ψήφο για να πληρώσουν τα όργανα … αλλιώς πήγαιναν, χόρευαν και δεν πλήρωναν ούτε τις μπύρες τους!

Το χωριό αυτό  , είχε κάτι μεγάλες τρύπες και τα γειτονικά χωριά ήθελαν να ρίξουν εκεί τα απόβλητα τους, Ο Μπότης και η Βασίλω είχαν φίλους και κολλητούς στην πρωτεύουσα που πάντα μάθαιναν τα νέα αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν τους σφύριξαν το μυστικό. Και έτσι ένα πρωί βγήκε ο τελάλης και άρχιζε να διαλαλεί το κακό.  Μαζεύτηκαν λοιπόν οι βλάχοι όλοι και αφού ενημερώθηκαν , αποφάσισαν να πάνε να πλακώσουν τον υπουργό και να κλείσουν και τα μονοπάτια να μην περνάει τίποτα. Σε λίγες μέρες βέβαια είχαν τα είχαν ξεχάσει όλα και συνέχιζαν να σχεδιάζουν τις επόμενες απευθείας αναθέσεις τους.

Οι στάνες και τα καπηλειά στο χωριό είχαν αρχίσει να κλείνουν ένα ένα, αφού δεν κυκλοφόραγε δραχμή τσακιστή έξω. Ο μπότης και η Βασίλω όμως δεν ήθελαν να βοηθήσουν τους χωριανούς να μην τους κόψει το ρεύμα η εταιρία του ηλεκτρικού ( που δεν είχαν να πληρώσουν) και έκαναν πως δεν κατάλαβαν ότι πολλά χωριά γύρω γύρω έβαζαν σπουδαγμένους να συμβουλεύουν και να βοηθάνε τους ανήμπορους.

Ο Μπότης και η Βασίλω είχαν άλλες έννοιες.. να κάνουν και άλλες απευθείας αναθέσεις! Και να μαζεύουν και κανένα ψιλό στο ταμείο γιατί φοβόντουσαν μην έρθει καμιά κατοχή.

Και οι χωρικοί δεν μίλαγαν και στο χωριό δεν κουνιόταν φύλλο. Και ο πρώην και ο μπαρμπαγιάννης ο γείτονας τσιμουδιά! Πάνε οι καλές οι εποχές έλεγαν οι χωρικοί που κάθε μέρα στο καφενείο πλακωνόντουσαν όλοι για τα πολιτικά.

Υπήρχε μάλλον κάτι που τους έδενε όλους.
Είχαν άραγε αποφασίσει οι άρχοντες όλοι του χωριού να σταματήσουν να τσακώνονται και να κάνουν και αυτοί μια κυβέρνηση συνεργασίας όπως στην πρωτεύουσα για να πάει μπροστά ο τόπος?  Μάλλον είχαν ζηλέψει από τους μεγάλους πολιτικούς που στην μάσα ενωθήκαν και ξέχασαν
όσα έλεγαν μέχρι χθές .  έτσι και οι άρχοντες του χωριού είπαν να βάλουν στην άκρη τα παλιά.
Γιατί τελικά όλους τους άρχοντες τους  δένει κάτι.. είναι αυτό το κάτι που όποιος και αν κάτσει πάνω του θα γίνει με μιάς άλλος άνθρωπος.
Είναι Η ΚΑΡΕΚΛΑ  φίλοι μου, είναι  Η ΕΞΟΥΣΙΑ, που όποιος την γεύεται δεν μπορεί να την αποχωριστεί με τίποτα.

Ο Μπότης, η Βασίλω, ο αντίπαλος , ο μπαρμπαγιάννης και άλλοι πολλοί, τυχαία ονόματα, ενδεχομένως και άλλα πολλά από τους  αγαπημένους μας άρχοντες που τους ψηφίσαμε να μας εξασφαλίσουν ένα καλύτερο αύριο ..  είναι όλοι αυτοί που το μόνο που τους νοιάζει είναι η πάρτη τους!
Και μια ζωή θα μας θεωρούν πολίτεςς κατηγορίας και θα έχουν την εντύπωση ότι μπορούν να μας κοροιδέψουν… και το νομίζουν αυτό γιατί εμείς τα κουτορνίθια , πράγματι για κάποια στιγμή πιστέψαμε σε πολλούς από αυτούς ότι θα είναι διαφορετικοί. Αλλά δυστυχώς πέσαμε πάνω σε ηλίθιους και επικίνδυνους τύπους οι οποίοι το μόνο που ξέρουν είναι να κάθονται σε μια καρέκλα!

Αλλά ακόμα και αν πολλοί από εμάς συνεχίζουμε να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου, συνεχίζουμε να τρώμε το κουτόχορτο που μας ταίζουν, κάποια στιγμή φτάνει η ώρα που ξυπνάμε…
ΚΑΙ ΤΟΤΕ… ΜΑΥΡΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΦΑΕΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ !!

Συνεχίζεται…….

Facebook Comments

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here