Τέλος δόθηκε στη δικαστική διαμάχη για την κατανομή του τέλους ανάπτυξης βιομηχανικών περιοχών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από λιγνιτικούς σταθμούς, το γνωστό ΕΑΠ. Ο δικαστικός πόλεμος ξεκίνησε μετά και την προσφυγή των Περιφερειών της Πελοποννήσου και της Δυτικής Μακεδονίας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για υπεράσπιση του 50% του γνωστού λιγνιτόσημου, αφού οι Περιφέρειες θεωρούν ότι τους ανήκει και δεν πρέπει να το πάρουν οι Δήμοι.
Με απόφασή του (14.1.15) το Συμβούλιο της Επικρατείας απορρίπτει την αίτηση των ενεργειακών Δήμων κατά της διάθεσης του τοπικού πόρου από τις Περιφέρειες Πελοποννήσου και Δυτικής Μακεδονίας. Συγκεκριμένα, με την απόφαση υπ’ αριθμ. 58/2015 του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίπτεται στο σύνολό της η αίτηση ακυρώσεως των «ενεργειακών Δήμων» κατά της Υπουργικής Αποφάσεως που ρυθμίζει την κατανομή και τη διάθεση του τοπικού πόρου (άρθρο 20 του ν. 2446/1996). «Με την ανωτέρω δικαστική απόφαση απορρίπτεται το σύνολο των ισχυρισμών των αιτούντων περί του παρανόμου και δη αντισυνταγματικού χαρακτήρα της ως άνω ρυθμίσεως για την κατανομή και τη διάθεση του τοπικού πόρου και γίνεται δεκτό το σύνολο των ισχυρισμών που είχε προβάλλει η Περιφέρεια Πελοποννήσου», όπως αναφέρεται στη συνοδευτική επιστολή.
Όπως αναφέρεται αναλυτικά στην απόφαση, η οποία εστάλη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, «οι διατάξεις του άρθρου 20 του ν. 2446/1996 αναφέρονται στην επιβολή τέλους επί του κύκλου εργασιών της Δημόσιας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.) προς χρηματοδότηση έργων στους Νομούς Φλώρινας, Κοζάνης και Αρκαδίας, η δε προσβαλλομένη κανονιστική υπουργική απόφαση, εκδοθείσα κατ’ εξουσιοδότηση της διατάξεως της παρ. 3 του αυτού άρθρου, αναφέρεται στην κατανομή, διάθεση και καταβολή του τέλους αυτού».
Οι Δήμοι Αμυνταίου, Μεγαλόπολης και Εορδαίας, στους οποίους λειτουργούν θερμικοί λιγνιτικοί σταθμοί της ΔΕΗ, και στους οποίους διατίθενται κονδύλια που προκύπτουν από το επιβαλλόμενο βάσει του ν. 2446/2006 τέλους Ανάπτυξης Βιομηχανικών Περιοχών Παραγωγής Ηλεκτρικού Ρεύματος από Λιγνιτικούς Σταθμούς, με έννομο συμφέρον αμφισβήτησαν τη νομιμότητα των ρυθμίσεων της απόφασης, κατά το μέρος που με αυτή τμήμα των ανωτέρω κονδυλίων διατίθεται στις Περιφέρειες Πελοποννήσου και Δυτικής Μακεδονίας καθώς και σε δήμους των ιδίων νομών, στους οποίους δεν λειτουργούν τέτοιοι σταθμοί, υποστηρίζοντας ότι τα κονδύλια αυτά έπρεπε να διατεθούν αποκλειστικά σ’ αυτούς.
Το ΣτΕ γνωμοδότησε με το αιτιολογικό, όπως αναφέρεται στην απόφαση, ότι οι Περιφέρειες σχεδιάζουν, προγραμματίζουν και υλοποιούν πολιτικές σε περιφερειακό επίπεδο στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, σύμφωνα με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής της χώρας, και σύμφωνα με το άρθρο 4 της ίδιας απόφασης τα Ειδικά Αναπτυξιακά Προγράμματα (ΕΑΠ) αφορούν σε συγκεκριμένα έργα υποδομής, ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 20 του ν. 2446/2006, καταρτίζονται με ευθύνη των οικείων Περιφερειών, εγκρίνονται από το Περιφερειακό Συμβούλιο της αντίστοιχης Περιφέρειας μετά από υποβολή σχεδίου, το οποίο συντάσσεται ύστερα από επεξεργασία των προτάσεων μεταξύ άλλων της αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού και της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔ).
Ακόμη, η απόφαση βασίζεται στο γεγονός ότι «οι Περιφέρειες είναι αυτές που αναλαμβάνουν κατά βάση τις αρμοδιότητες και τους πόρους των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων που καταργούνται, η δε περιφερειακή αυτοδιοίκηση γίνεται ο βασικός πυλώνας του αναπτυξιακού προγραμματισμού, ενώ κομβικός καθίσταται ο ρόλος της ως προς τα έργα και τις υποδομές».
Έτσι, στην απόφαση αναγνωρίζεται ότι οι Δήμοι αναλαμβάνουν ευρύ φάσμα αρμοδιοτήτων στους τομείς εκτέλεσης έργων, αλλά οι Περιφέρειες ανέλαβαν το σύνολο των αρμοδιοτήτων που αφορούν τον αναπτυξιακό περιφερειακό προγραμματισμό, στον δε τομέα των έργων τους ανετέθησαν αρμοδιότητες που αφορούν την κατασκευή, συντήρηση και ανακαίνιση οδών, οι οποίες ασκούντο από την κρατική Περιφέρεια και τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, καθώς και ο σχεδιασμός, η μελέτη, η κατασκευή και συντήρηση συγκοινωνιακών, αντιπλημμυρικών, κτιριακών, ηλεκτρομηχανολογικών και λιμενικών έργων, η εκπόνηση κυκλοφοριακών μελετών, η αντιμετώπιση θεμάτων οδικής κυκλοφορίας καθώς και η διαχείριση ειδικών έργων περιφερειακού επιπέδου (βλ. άρθρο 186 ν. 3852/2010). Για τους παραπάνω λόγους, η κατανομή και η διάθεση του πόρου θα γίνεται από τις Περιφέρειες και όχι από τους Δήμους.
Η συνοδευτική επιστολή αναφέρει:
ΘΕΜΑ: ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΑΤΟΝΟΜΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΟΡΟΥ
Αξιότιμε κ. Περιφερειάρχα.
Σας αποστέλλουμε με χαρά την απόφαση 58/2015 του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία απορρίπτεται στο σύνολό της η αίτηση ακυρώσεως των «ενεργειακών Δήμων» κατά της Υπουργικής Αποφάσεως που ρυθμίζει την κατανομή και τη διάθεση του τοπικού πόρου (άρθρο 20 του ν. 2446/1996). Συγκεκριμένα, με την ανωτέρω δικαστική απόφαση απορρίπτεται το σύνολο των ισχυρισμών των αιτούντων περί του παρανόμου και δη αντισυνταγματικού χαρακτήρα της ως άνω ρυθμίσεως για την κατανομή και τη διάθεση του τοπικού πόρου και γίνεται δεκτό το σύνολο των ισχυρισμών που είχαμε προβάλλει εκ μέρους της Περιφερείας σας με την παρέμβασή μας. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο ακυρώνει μόνον –και μάλιστα εξετάζοντας αυτεπαγγέλτως το ζήτημα- την πρόβλεψη της εν λόγω Υπουργικής Αποφάσεως που καθορίζει τον τρόπο κάλυψης των αμοιβών των μελών της προβλεπόμενης Επιτροπής Παρακολούθησης. Το ζήτημα αυτό ουδόλως ασφαλώς ενδιαφέρει την Περιφέρεια, ούτε επηρεάζει τον τρόπο κατανομής και διάθεσης του τοπικού πόρου.
Κατόπιν των ανωτέρω, οι ρυθμίσεις της Υπουργικής Αποφάσεως που αφορούν την κατανομή και τη διάθεση του τοπικού πόρου εξακολουθούν να διατηρούν την ισχύ τους και να εφαρμόζονται, κριθείσες από το Δικαστήριο ως νόμιμες.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
ΔΡ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Διαβάστε την απόφαση στο συνημμένο που ακολουθεί
από το ArcadiaPortal.gr
