Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων, ο Δήμος Μεγαλόπολης και το Γυμνάσιο Μεγαλόπολης σας προσκαλούν στην δράση/ενημέρωση για την διαχείριση και την φροντίδα των αδέσποτων ζώων. Στελέχη του δήμου, εθελοντές και τετράποδοι φίλοι θα συμμετέχουν σε αυτή την συνάντηση με στόχο την ανάδειξη ενός κοινωνικού φαινομένου που μας απασχολεί καθημερινά. Η ενημέρωση καθώς και η κατάθεση προτάσεων και ιδεών ελπίζουμε να δώσουν ώθηση στην ευαισθητοποίηση των δημοτών και την ενίσχυση του εθελοντισμού.
Η εκδήλωση θα γίνει την Δευτέρα 4 Απριλίου στις 12:30 στην Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου στην Μεγαλόπολη
Η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει σε προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους.
Η 4η Απριλίου έχει επιλεχθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων Συντροφιάς.
Με αφορμή την ημέρα αυτή, αλλά και επειδή όλοι μας ξέρουμε πως στην πόλη μας υπάρχουν κάποια αδέσποτα που ζουν χωρίς στέγη, φροντίδα και αγάπη, καλούμε εσένα φίλε και συμπολίτη μας, εσένα που αγαπάς, νοιάζεσαι και νιώθεις ευθύνη για τα αδέσποτα ζώα, να γίνεις εθελοντής και να φιλοξενήσεις, προσωρινά ή και για πάντα, μία από τις γλυκύτατες φατσούλες που βλέπεις κάθε μέρα στην πλατεία να γυρεύει λίγη τροφή και ένα χάδι.
Τα αδέσποτα στην κεντρική πλατεία της πόλης, αριθμούνται σε 5 με 6 γλυκύτατα ζώα. Εκ των οποίων, ο Τσάκος, ο Μπρούνο, ο Μπάμπης και ο Μούργος ζητούν επειγόντως να βρουν μια αυλή.
Πέντε με έξι αυλές τις Μεγαλόπολης, μπορούν να αλλάξουν την εικόνα της πόλης μας, ώστε να μην βλέπουμε δυστυχισμένα αδέσποτα, τουλάχιστον, στην πλατεία.
Εξάλλου, κανένα αδέσποτο στους δρόμους, είναι κοινή επιθυμία τόσο αυτών που τα αγαπούν όσο και αυτών που ενοχλούνται από την παρουσία τους!
Αν επιθυμείς να προσφέρεις εθελοντική βοήθεια, δαπανώντας μόνο ελάχιστο από το χρόνο σου, όχι χρήματα, μπορείς να συμβάλλεις και εσύ στο έργο του Δήμου Μεγαλόπολης, στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, επικοινωνώντας μαζί μας στο 27913 60231 και στο mail: lefa@megalopoli.gr
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κο Τζιαμπάση Κωνσταντίνο που προβάλει τα ιστορικά στοιχεία της Φαλαισίας και της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Μεγαλόπολης.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο ΕΠΣΦΑ
Ο Πρόεδρος Μπένος Παναγιώτης
Ο Γενικός Γραμματέας Παπαχρήστος Παναγιώτης
Ο Ειδικός Γραμματέας Μανιάτης Παναγιώτης
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, η αρχή της ζωής ενός θρύλου
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770 – 1843), ήταν δίχως άλλο η ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Πολλά έχουν γραφεί για εκείνον, σ’ αυτό το σύντομο άρθρο θα σταθούμε σε μια περίοδο άγνωστη της ζωής ενός ιστορικού προσώπου που περιβάλλεται από το πέπλο του θρύλου. (Εικ.1).
Μετά τα Ορλωφικά στην Πελοπόννησο επικρατούσε το απόλυτο χάος για τους Ελληνικούς πληθυσμούς, οι οποίοι αποφάσισαν την γενική έξοδο από τις πόλεις για τα δάση και τα βουνά. Μια ομάδα Ελλήνων βρίσκεται στα βουνά γύρω από την Τρίπολη και την Αλωνίσταινα της Αρκαδίας, αναμεσά τους και η μητέρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εκεί στο Ραμαβούνι Μεσσηνίας γεννήθηκε την 3η Απριλίου, το Πάσχα του 1770 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, γιος του καπετάνιου και αρματωλού Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας.
Τον βάφτισαν Θεόδωρο, όχι όμως λόγω κάποιου πρόγονού του ούτε για λόγους συμβολικούς και θρησκευτικούς, αλλά από το όνομα του Θεόδωρου Ορλώφ που είχε εμπνεύσει την Επανάσταση του 1770 στην Πελοπόννησο. Οι Κολοκοτρωναίοι κατέβηκαν τότε κρυφά στη Μάνη.(Εικ.2) Εγκαταστάθηκαν στον Πύργο του Βενετσανάκη. Οι παιδικές εικόνες και τα ακούσματα του Κολοκοτρώνη ήταν βουτηγμένες μέσα στη ζωή των κλεφτών και των οθωμανικών βιαιοτήτων κατά των Χριστιανών. Τα μοιρολόγια των γυναικών αποκοίμιζαν το μικρό Κολοκοτρώνη. Ο πατέρας του, Κωνσταντής περισσότερο καιρό ζούσε μακριά από την οικογένειά του ως κλέφτης, παρά μαζί τους. Όταν επέστρεφε όμως ήταν γεμάτος ιστορίες. Όσο όμως μεγάλωναν και αυξάνονταν τα κατορθώματα του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη, τόσο αυξανόταν και η ανάγκη των Οθωμανικών αρχών να τον βρουν και να τον εξοντώσουν.
«Ήταν Ιούνιος μήνας του 1780. Ο πατέρας του Κολοκοτρώνη κι ο Παναγιώταρος, ο δυνατός φίλος του, ήταν ήσυχοι και ξένγοιαστοι, όταν άξαφνα. Οι δικοί τους έφεραν το μαντάτο, πώς, από στεργιά κι από θάλασσα, Τουκριά πολλή έρχεται να τους χτυπήση. (…) Ο Κολοκοτρώνης και ο Παναγιώταρος έστειλαν ανθρώπους τους να ζητήσουν ενισχύσεις, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Οι δυο καπετάνιοι απόμειναν αβοήθητοι. Κλείστηκαν στους πύργους με τα λίγα παλληκάρια τους. Οι Τούρκοι φθάσανε, στήσανε κανόνια κι ολμοβόλα γύρω τους. Το μέρος βούιζε από το πλήθος του στρατού. (…). Είκοσι χιλιάδες ντουφέκια ρίχνανε πυρωμένο χαλάζι. Από της πολεμίστρες τα παλληκάρια θέριζαν την Τουρκιά. Η καπετάνισσα, η άλλες γυναίκες, τα παιδιά ο μικρός Θόδωρος, τους βοήθαγαν. Τους έδιναν νερό να πιούν, τους κουβάλαγαν χαρούτσα. Τα κανόνια όμως άρχισαν να γκρεμίζουν τους τοίχους».
Έτσι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, παιδί ακόμα, βρίσκεται στο κέντρο μιας ομάδας ανθρώπων που με τα όπλα στα χέρια ορμάει κατά μέτωπο των πολιορκητών τους.
«Τα μεσάνυχτα, πού γείρε το φεγγάρι και σκοτείνιασε ο ουρανός, άνοιξαν της πόρτες κι όρμησαν με τα σπαθιά. Τέτοιο σάστισμα πάθανε οι Τούρκοι, μέσα στον ύπνο τους, που δε μπόρεσαν να σκοτώσουν παρά μόνο τρεις. Ένα δύο-παιδιά ξεφώνισαν απάνω στις ντουφεκιές, τα ζύγωσαν οι Τούρκοί, τα σκλάβωσαν. Ο μικρός Θόδωρος, κρατώντας από το χέρι τη μάννα του, ακολουθούσε γοργά, σιωπηλά στο σκοτάδι. Άστραψαν πλάι τους τουρκικά σπαθιά. Ο πατέρας του λαβώθηκε, βόγγησε, πάσχισε να περπατήσει, δε μπορούσε. Πνιγμένα κλάματα στο σκοτάδι. Σιγανές, βραχνές φωνές ύστερα της μάννας, πού κράζε τ’ άλλα της παιδιά. Τίποτα καμίαν απόκρισή. Είχανε πέσει στα χέρια των Τούρκων».
Εκεί, σε αυτή τη νύχτα, αφήνουμε τον μικρό Θόδωρο να συνεχίζει να περπατά μέσα στο σκοτάδι με τη μητέρα του, έχοντας δει τους Τούρκους να λαβώνουν τον πατέρα του και να αρπάζουν άλλα παιδιά της οικογένειάς του. Όσοι από τους Κολοκοτρωναίους γλίτωσαν τη σφαγή (μητέρα, Θεόδωρος και τέσσερα αδέλφια) κατέφυγαν αρχικά σε άλλη περιοχή της Μάνης, όπου παρέμειναν για τρία χρόνια, και κατόπιν η όλη η οικογένεια βρίσκει καταφύγιο στην Αλωνίσταινα, όπου φιλοξενήθηκε σε σπίτια συγγενών για δυο περίπου χρόνια (1783-1785). Όταν όμως οι Τούρκοι πληροφορήθηκαν ποια οικογένεια είχε επιστρέψει στην Αλωνίσταινα εκεί, αναγκάστηκαν να ξενιτευτούν και πάλι και τώρα βρήκαν προστασία στον Άκοβο της Φαλαισίας στην Μεγαλόπολη (1785).
Σχεδόν αγράμματος, μόλις που κατόρθωνε να συλλαβίζει δηλαδή, γνώριζε ωστόσο αρκετά καλά την ιστορία του γένους του. «Το ψαλτήρι, το κτωήχι, το μηναίον, άλλαι προφητείαι, ήσαν τα βιβλία οπού ανέγνωσα», μας πληροφορεί o ίδιος. Αυτές ήταν οι πρώτες και κύριες πηγές της γνώσεως του.
Δεκαπέντε χρονών o Θοδωρής ανακηρύχθηκε από τα επιζώντα παλληκάρια του πατέρα του Καπετάνιος και βγήκε στα βουνά της Αρκαδίας. Δεκαεφτά χρονών οι κάτοικοι του Ακόβου τον διόρισαν οπλαρχηγό της περιοχής του Λεονταρίου (1787). Το 1790, σε ηλικία 20 χρονών, παντρεύτηκε τη μικρότερη κόρη του προεστού του Ακόβου, Αικατερίνη Καρούσου, την μικρότερη κόρη του προεστού του Άκοβου ∆ηµήτρη Καρούσου (η Καρούτσου). Η προίκα της νύφης συνίστατο σε αιγοπρόβατα, δυο χαμόσπιτα και οκτώ-δέκα στρέμματα αμπελώνες, σιτοχώραφα και έναν νερόμυλο. (Εικ.3).
Νερόμυλος (φωτογραφία αρχείο Κ.Χ.Τζιαμπάση)
Η κοιλάδα του ποταμού Καρνίωνα παραποτάμου του Αλφειού βρίσκεται νότια του Λεονταρίου στο δήμο Μεγαλόπολης και κατεβαίνει κατάφυτη και σαν «όαση» μέσα στο γύρω ξερό τοπίο. Κατά μήκος της κοίτης του είναι χτισμένοι αλεστικοί νερόμυλοι. Η παράδοση αναφέρει ότι ένας από τους νερόμυλους αυτούς ανήκε στην προίκα της Αικατερίνης Καρουτσου. Λειτουργούσε όλα τα χρόνια, ακόμα κι όταν το νερό ήταν λιγοστό. Δεν είναι γνωστό σε ποια εποχή κατασκευάστηκε. Το σίγουρο είναι πως υπήρχαν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Άλεθε σιτηρά για όλη την επαρχία της Φαλαισίας και τροφοδοτούσαν με αλεύρι και ζωοτροφές τα κοντινά χωριά της Μεγαλουπόλεως. Ο νερόμυλος αποτελείται από: το βαράδι (πύργο υδατόπτωσης), το εργαστήρι, όπου αλέθεται το αλεύρι, σε ξεχωριστό ή σε ενιαίο δωμάτιο με την αποθήκη αλεσμάτων και το χώρο αναμονής των πελατών, το ζουριό, ημι-υπόγειο χώρο που στεγάζει τη φτερωτή και την κατοικία του μυλωνά, στο ίδιο ή σε ξεχωριστό κτίσμα. Κοντά στους μύλους υπάρχουν μικρά κτίσματα (στεγάδια), τα οποία προορίζονταν για ποικίλες χρήσεις. Τα χρησιμοποιούσαν ως αποθήκες, εκεί στέγαζαν το φούρνο τους ή στάβλιζε ο μυλωνάς το γάιδαρό του. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης φέρεται να έχει εκχωρήσει τα δικαιώματα του νερόμυλου στον γαμπρό του Ιωάννης Μεταξά και η οικογένεια του ελάμβανε ένα είδος ενοικίου.
Πύργος Δουράκη (φωτογραφία αρχείο Κ.Χ.Τζιαμπάση)
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνη φανερά ήταν πάντα ενταγμένος στα σώματα των Πελοποννήσιων κλεφτών, όπου γρήγορα διακρίθηκε για τη γενναιότητά του. Από το 1797, οι Τούρκοι του Λεονταρίου τον βάζουν στο στόχαστρο, γι’ αυτό και για τα επόμενα 5 περίπου χρόνια (1797-1802) επιδόθηκε σε σφοδρό ανταρτοπόλεμο με τα 60 παλικάρια του. Το 1802 εκδόθηκε φιρμάνι από την Υψηλή Πύλη εναντίον του, να σκοτώσουν δηλαδή με κάθε τρόπο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Στο μεγάλο κυνηγητό πού έκαμαν οι Τούρκοι στους κλέφτες της Πελοποννήσου όταν αντιλήφθηκαν ότι σε λίγο θα φούντωνε η επανάσταση, ο Κολοκοτρώνης απάντησε, επιτιθέμενος με ορμή κατά των Τούρκων, καίγοντας κι αφανίζοντας τα τουρκοχώρια. Σε αντίποινα οι Τούρκοι κατέστρεφαν εκκλησίες και μοναστήρια. Κυνηγημένος θα βρει καταφύγιο στον Πύργο του Δουράκη στη Μάνη και από εκεί αργότερα στην θα περάσει στην Ζάκυνθο μαζί με την οικογένεια του. Εκεί θα ενταχθεί στον Αγγλικό Στρατό και θα μυηθεί στις τεχνικές του πολέμου.
Η γυναίκα του τον ακολούθησε δυο φορές στην εξορία στην Ζάκυνθο. (Εικ.4) Εκεί μεγάλωσε τα παιδιά της, εκεί άφησε και την τελευταία της πνοή, τον Αύγουστο του 1820. Ο Θεόδωρος και η Αικατερίνη ζήσανε μαζί τριάντα χρόνια. Ο θάνατός της συγκλόνισε τον Κολοκοτρώνη. «Εἰς τὸ μνημόσυνόν της ἐπῆρε εἰς τὸ κεφάλι του τὸν δίσκον μὲ τὰ κόλυβα ἀπὸ τὸ σπίτι του ἕως εἰς τὴν ἐκκλησίαν, σημεῖον τῆς ἀγάπης του» γράφει ο Τερτσέτης στα απομνημονεύματά του Γέρου του Μωριά. (Εικ.5).
Είχε ήδη μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία (1818) και ήταν έτοιμος να επιστρέψει στον Μωριά μαζί με τους άλλους αγωνιστές και να γράψουν τις ωραιότερες στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας ως ο βασικός πρωταγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Δ. Δημητρόπουλος, «Ο Γέρος του Μοριά»: Κτίζοντας μια πατρική φιγούρα του Έθνους» στο Κ. Δέδε-Δ. Δημητρόπουλος ( επιμέλεια), «Η ματιά των άλλων». Προσλήψεις προσώπων που σφράγισαν τρεις αιώνες (18ος-20ος), Αθήνα, 2012
Ι. Μιχαηλίδης, Ο Θεόδωρος πίσω από τον Κολοκοτρώνη, Αθήνα, 2014
Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770-1836, υπαγόρευσε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ( εισαγωγή – σχόλια Ι. Μηχαηλίδης), Αθήνα, 2020
Σ. Βασιλείου, «Τα παλικάρια τα παλιά και η αποκατάστασή τους κατά την οθωνική περίοδο (1833-1862)» στο Β. Γούναρης ( επιμέλεια), Ήρωες των Ελλήνων. Οι καπετάνιοι, τα παλικάρια και η αναγνώριση των εθνικών αγώνων, 19ος-20ος αιώνας, Αθήνα, 2014
Αν και είχε σχετικά βραχύ βίο, η Μεγαλόπολη ήταν μια σημαντική πόλη στην Αρχαία Αρκαδία. Ιδρύθηκε από τους Θηβαίους μετά τη νίκη τους κατά των Σπαρτιατών και ήταν η πρωτεύουσα της Αρκαδικής Συμμαχίας. Κατείχε μια εκτεταμένη περιοχή εκατέρωθεν του Αλφειού ποταμού και ανάμεσα στα πολλά αστικά κτίρια ήταν και ένα θέατρο, το μεγαλύτερο τότε στην Ελλάδα.
Ιστορία
Η Μεγαλόπολη ιδρύθηκε το 371 π.Χ. Οι Θηβαίοι είχαν μόλις νικήσει τους Σπαρτιάτες στη μάχη των Λεύκτρων και ο κορυφαίος Θηβαίος στρατηγός, Επαμεινώνδας, ήθελε να αλλάξει τις στρατηγικές ισορροπίες δημιουργώντας μια νέα πόλη που θα λειτουργούσε ως αντίβαρο στη Σπάρτη.
Η κατασκευή της κράτησε περίπου 10 χρόνια και η πόλη κατοικήθηκε με τη βία από τους κατοίκους περίπου 40 χωριών και πόλεων της περιοχής. Στη συνέχεια έγινε η πρωτεύουσα της νεοσύστατης Αρκαδικής Συμμαχίας και υποστηρίχθηκε από ένα μεγάλο απόσπασμα Θηβαίων στρατιωτών.
Η νέα πόλη ήταν πολύ εκτεταμένη και κάλυπτε μια περιοχή εκατέρωθεν του ποταμού Ελισσώνα, παραπόταμου του Αλφειού, του μεγαλύτερου ποταμού της Πελοποννήσου. Το συνολικό μήκος των τειχών είναι γνωστό ότι ήταν περίπου 8 ή 9 χιλιόμετρα, αν και μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί κανένα ίχνος τους. Το θέατρο βρισκόταν στη νότια πλευρά του ποταμού και ήταν το μεγαλύτερο στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, με χωρητικότητα πάνω από 20.000 άτομα. Το θέατρο ήταν τόσο μεγάλο επειδή χρησιμοποιείτο και για πολιτικές συγκεντρώσεις στις οποίες μπορούσε να παρευρεθεί οποιοσδήποτε από τους πολίτες. Ακριβώς απέναντι από το θέατρο βρισκόταν το Θερσίλειο, η αίθουσα συνεδριάσεων.
Βόρεια του ποταμού βρισκόταν η αγορά που περιελάμβανε τα ιερά του Σωτήρη Δία, του Λυκαίου Δία, τον ναό του Ακακισίου Ερμή και τη Μυροπόλιδα Στοά. Η Φιλίππειος Στοά ήταν μια στοά που χτίστηκε προς τιμήν του Φιλίππου Β’ της Μακεδονίας, ο οποίος είχε συμμαχήσει με τη Μεγαλόπολη κατά των Σπαρτιατών και ο οποίος είχε επισκεφθεί και διαμείνει στην πόλη, όπως, αργότερα, και ο γιος του Μέγας Αλέξανδρος.
Μετά την κατασκευή της πόλης οι Σπαρτιάτες προσπάθησαν επανειλημμένα να την κατακτήσουν αλλά κάθε φορά απωθήθηκαν. Τελικά όμως τα κατάφεραν μετά από αιφνιδιαστική επίθεση το 223 π.Χ., κατά παράβαση μιας συνθήκης ειρήνης. Μετά την κατάληψη της πόλης οι Σπαρτιάτες σκότωσαν πολλούς από τους κατοίκους της και κατέστρεψαν τα περισσότερα κτίρια. Αν και η Μεγαλόπολη ανοικοδομήθηκε στη συνέχεια, δεν ανέκτησε ποτέ τη σημασία που είχε στο παρελθόν και οδηγήθηκε σε σταδιακή παρακμή.
Όταν ο Έλληνας γεωγράφος/ιστορικός επισκέφθηκε τη Μεγαλόπολη το 15 π.Χ. ήταν μια ασήμαντη μικρή πόλη και όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας το 170 μ.Χ. ήταν ως επί το πλείστον έρημη.
Κατά τη βυζαντινή εποχή πολλοί από τους αρχαίους ναούς καταστράφηκαν καθώς θεωρούνταν ειδωλολατρικοί. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου και των επόμενων τεσσάρων αιώνων της οθωμανικής κυριαρχίας η πόλη ήταν γνωστή ως Σινάνο, αλλά μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας μετονομάστηκε σε Μεγαλόπολη με βασιλικό διάταγμα.
Τα ερείπια της αρχαίας Μεγαλόπολης βρίσκονται λίγο έξω από τη σύγχρονη πόλη στο δρόμο προς την Καρύταινα και βρίσκονται εκατέρωθεν της γέφυρας πάνω από τον ποταμό Αλφειό.
Οι ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τη Βρετανική Σχολή από το 1890 έως το 1893 και συνεχίστηκαν τη δεκαετία του 1990 από τους καθηγητές Lauter και Σπυρόπουλο.
Άρθρο και φωτογραφίες του συνεργάτη μας Nigel Copage, Μετάφραση Εύα Γαλανιάδη
Η Γενική απεργία της 6ης Απριλίου δεν αποτελεί απλή αντίδραση και αντίσταση στις συνθήκες των τελευταίων μηνών αλλά αποτελεί κραυγή αντίδρασης και αντίστασης στις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία 14 χρόνια, στην βαθειά κρίση που έχει που επηρεάζει μισθούς, εργασιακές σχέσεις, προοπτικές, βιοτικό επίπεδο.
Η ανηφόρα που έχουν πάρει οι τιμές σε βασικά είδη και αγαθά, ο κατώτατος μισθός αλλά και το μείζων ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων έχουν δημιουργήσει ένα «πολικό κλίμα» που πλήττει τον κόσμο της μισθωτής εργασίας την ίδια ώρα που έχει πολλαπλές συνέπειες σε όλα τα επίπεδα
Η εποχή και περίοδος που διανύουμε μας βρίσκουν όλους να βιώνουμε μία πρωτοφανή, ταυτόχρονη: οικονομική, υγειονομική, κοινωνική και γεωπολιτική κρίση
Η ανατροπή στο ενεργειακό σκηνικό με τις τιμές ενέργειας και καυσίμων να αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη, στην κυριολεξία φέρνουν ζάλη στους καταναλωτές που βλέπουν την τσέπη τους να αδειάζει και το βιοτικό τους επίπεδο να κατρακυλά.
Με την απεργία της Τετάρτης: Διεκδικούμε και Απαιτούμε μέτρα προστασίας του εισοδήματός, αποτροπή της αποβιομηχάνισης, των ιδιωτικοποιήσεων & εκποιήσεων του εθνικού πλούτου και την διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των επιχειρήσεων παροχής αγαθών και υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και στρατηγικής σημασίας.
Απαιτούμε Λύσεις
Απαιτούμε Αξιοπρέπεια
Απαιτούμε Ανάπτυξη
Λέμε όχι στην Ακρίβεια, στην Φτώχεια, στις Ανισότητες
Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ – ΚΗΕ καλεί σε μαζική συμμετοχή στην απεργία της Τετάρτης 6 Απριλίου και στις απεργιακές συγκεντρώσεις ανά τη χώρα.
Ολοκληρώνονται στις 3 Απριλίου οι προσυνεδριακές διαδικασίες των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Αρκαδία με τις εκλογές για την ανάδειξη των αντιπροσώπων για το συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί στις 14-17 Απριλίου στην Αθήνα.
Πιο συγκεκριμένα:
1. Τα μέλη των οργανώσεων της Τρίπολης ψηφίζουν την Κυριακή 3 Απριλίου 10:00 έως 7:00 στα γραφεία στην Τρίπολη.
2. Τα μέλη της οργάνωσης Μεγαλόπολης ψηφίζουν την Κυριακή 3 Απριλίου στο Πνευματικό Κέντρο Μεγαλόπολης.
3. Τα μέλη της οργάνωσης Γορτυνίας ψηφίζουν την Κυριακή 3 Απριλίου στα γραφεία της οργάνωσης στα Τρόπαια.
4. Τα μέλη της οργάνωσης Βόρειας Κυνουρίας ψηφίζουν Σάββατο και Κυριακή στα γραφεία της οργάνωσης στο Άστρος.
5. Τα μέλη της οργάνωσης Νότιας Κυνουρίας ψηφίζουν την Κυριακή στο Λεωνίδιο.
Για οποιαδήποτε πληροφορία και ενημέρωση σχετικά με την διαδικασία, τα μέλη μας μπορούν να απευθύνονται στις κατά τόπους οργανώσεις.
Σε μία ακόμη πολύ δύσκολη κοινωνική και οικονομική συγκυρία, οι συμπολίτες μας και ο κόσμος της εργασίας καλούνται να αντιμετωπίσουν τις πολλαπλές αρνητικές εξελίξεις που προκάλεσε αρχικά η πανδημία, έπειτα η ενεργειακή κρίση με γεωπολιτικά συμφέροντα και ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Η πατρίδα μας είναι δέκτης διαδοχικών εισαγόμενων και εγχώριων κρίσεων, με την ακρίβεια να σαρώνει στα βασικά υλικά αγαθά, τα καύσιμα καθώς και το ηλεκτροσόκ στους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας σωρεία προβλημάτων στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και παράλληλα οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες με αποτέλεσμα την οικονομική εξαθλίωση του πληθυσμού.
Για αυτό ζητάμε ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ με οικονομικά και κοινωνικά μέτρα αναχαίτισης της αύξησης των τιμών στην ενέργεια, τις δαπάνες στέγασης και τα βασικά καταναλωτικά αγαθά, την προστασία των εργαζομένων, των ανέργων και συνταξιούχων από το πληθωριστικό σοκ.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
Ενεργειακή Ανεξαρτησία και Επάρκεια.
Το κοινωνικό αγαθό της Ηλεκτρικής Ενέργειας να παραμείνει ΑΓΑΘΟ και ΟΧΙ χρηματιστηριακό είδος.
Μείωση των τιμολογίων κοινωφελών υπηρεσιών.
Πάταξη μονοπωλίων και ακρίβειας στα καταναλωτικά αγαθά.
Προστασία της πρώτης κατοικίας.
Δίκαιο και διαφανές φορολογικό σύστημα.
Πάταξη της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής και της εκτεταμένης παραβατικότητας και ανομίας.
Ελάφρυνση των μισθωτών και των συνταξιούχων.
Αξιοπρεπή διαβίωση για όλους, με επαρκείς και δίκαιους όρους αμοιβής, εργασίας, σε συνθήκες υγείας και ασφάλειας.
Η Ε.ΤΕ. Ομίλου ΔΕΗ – ΚΗΕ συμμετέχει στην 24ωρη Γενική Πανελλαδική Πανεργατική Απεργία την Τετάρτη 6 Απριλίου (στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 11:00 π.μ.).
Τα στημένα παιχνίδια των ΑΓΟΡΩΝ και των ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ δεν θα τα πληρώνουν οι καταναλωτές.
Aναγνώστης της σελίδας μας στέλνει το εξής κείμενο:
Εστίες σκουπιδιών , αισθητική ρύπανση και σοβαρός κίνδυνος ατυχήματος αποτελούν στους δρόμους και χώρους της πόλης μας τα εγκαταλειμμένα οχήματα που κάποιοι ασυνείδητοι συμπολίτες μας έχουν αφήσει, αντί να φροντίσουν να τα αποσύρουν.
Για αρκετά χρόνια , κανένας Αντιδήμαρχος καθαριότητας και καμία Υπηρεσία δεν μερίμνησαν να αποσυρθούν , όπως ο νόμος προβλέπει.
Καταγγέλλουμε δημόσια την αδιαφορία τους και αναμένουμε επίλυση του προβλήματoς και σε αντίθετη περίπτωση θα προβούμε σε αναφορά στον εισαγγελέα.
Ενδεικτικά μπορείτε να δείτε φωτογραφίες από δύο σημαντικούς Δημοτικούς πολυσύχναστους χώρους :
Την 23-3-2022, ώρα 11,30΄π.μ., στο Α΄ Νεκροταφείο των Αθηνών έγιναν αποκαλυπτήρια προτομής του θρυλικού Επαναστάτη Νικηταρά του Τουρκοφάγου από το Τουρκολέκα. Πράξη τιμητική για τον ήρωα μας από πλευράς των: α) Δήμου Αθηναίων, β) Κώστα Χατζηδάκη απόστρατου του Λιμενικού, που είχε την ιδέα να τοποθετηθεί η προτομή του Νικηταρά εκεί που τοποθετήθηκε, γ) Γεωργίου Ρούσση, γλύπτη, που φιλοτέχνησε την προτομή δ) της οικογένειας Βαντόλα, που πλήρωσε και έγιναν όλα αυτά και ε) Σωτήρη Σκουλούδη, (iefιmerida. gr) που κάλυψε το ρεπορτάζ: Μια ιστορική αδικία για έναν ήρωα του 1821 διορθώνεται 201 χρόνια μετά τη έναρξη της Επανάστασης.
Στη «διόρθωση» του ρεπορτάζ κάνουμε τη δική μας διόρθωση για να μη γελάει η ιστορία, ειδικά οι ασχολούμενοι σε βάθος με την προσωπικότητα του Νικηταρά και την οικογένειά του:
1) Οι αρμόδιοι του Δήμου Αθηναίων όφειλαν προτού δώσουν το ναι να επικοινωνήσουν με το Τουρκολέκα ή τον πατριωτικό Σύλλογο Τουρκολεκαίων «Ο Νικηταράς» που εδρεύει από το 1953 στην Αθήνα και έχει συνεργαστεί πολλάκις θετικά με το Δήμο Αθηναίων. Κύριοι του Δήμου χρειάζεστε σωστής ενημέρωσης…
2) ο Κώστας Χατζηδάκης, αξίζει συγχαρητηρίων, επειδή κάλυψε ένα ιστορικό κενό. Δεν ερεύνησε όμως να μάθει: α) Η επιθυμία του ίδιου του Νικηταρά ήταν να ενταφιαστεί στον τόπο που γεννήθηκε το 1787, στο Τουρκολέκα Αρκαδίας, επομένως κακώς χαράχτηκε στο επιστύλιο του κενοταφίου 1782. Η Επιθυμία της οικογένειας του Τουρκοφάγου ήταν να ενταφιαστεί στο λόφο της Καστέλλας του Πειραιά. Εντολή του Όθωνα (σωστά έπραξε), να ενταφιαστεί στο χώρο «Πάνθεον Ηρώων» του Α΄ Νεκροταφείου, και με «Δημοσία δαπάνη» να κηδευτεί, Ιερός Ναός Αγίας Ειρήνης, αλλά και να ενταφιαστεί πλάι στο θείο του Θ. Κολοκοτρώνη. Ο τάφος υπήρχε, τον επισκέφθηκα, ως φοιτητής το 1957, με τον ξύλινο Σταυρό και το όνομα Νικήτας Σταματελόπουλος. Εκεί ακριβώς αργότερα ενταφιάστηκαν (;) κάποιοι, ως απόγονοι του Κολοκοτρώνη χωρίς να πληρώνουν οι δικοί τους…! Αν έγινε ανακομιδή (ξέθαψαν) τον ήρωα Νικηταρά, έπρεπε να συνταχθεί «πράξη ανακομιδής οστών» και να φυλαχθούν, όπως ο Νόμος προβλέπει στις περιπτώσεις αυτές. Τότε τι έγιναν; που βρίσκονται τα λείψανα του Ήρωά μας; Μετά από επίπονη έρευνά μου, πάνω από 50 έτη για το θέμα αυτό, τα τελευταία χρόνια μαζί με τον ιστοριοδίφη φίλο Σοφοκλή Γ. Δημητρακόπουλο, απογοητευμένος κατέληξα: «..τα οστά του Νικηταρά πρέπει να βρίσκονται μέσα στον τάφο του...». β) Αν πέθανε φτωχός, αυτό είναι ένα άλλο θέμα, θα το μάθουν όσοι ασχολούνται με την ιστορία, πολύ σύντομα με την έκδοση του βιβλίου μου, η γυναίκα του Νικηταρά. γ) Όσο για αυτόν, που έριξε στον επαίτη Νικηταρά χρήματα, δεν ήταν Ρώσος, αλλά της Γαλλίας λεβεντόπαιδο, που ως μαθητής στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης διάβαζε τα κατορθώματα του Νικηταρά και εμπνεόταν. Η πατρίδα του τον έστειλε στην Ελλάδα. Θέλησε να γνωρίσει και να σταθεί στο πλευρό του Τουρκοφάγου. (η επαιτεία του ήρωα μας είναι ένα άλλο σημαντικό ιστορικό θέμα).
3) Ο γλύπτης Ρούσσης έχει φιλοτεχνήσει καλά το έργο του «Νικηταράς». Αν του δοθεί νέα εντολή, τότε να χαράξει την σωστή Χρονολογία: 1787 – 25-9-1849.
4) Η οικογένεια Βαντόλα, αξίζει επαίνων σε μια εποχή που δεν τιμώνται οι αξίες. Της ευχόμαστε να συνεχίσει τις δωρεές της… και
5) Ο Σωτήρης Σκουλούδης, ο ρεπόρτερ, αλλά και ο κάθε ρεπόρτερ, να μη μένει στα όσα ακούει, από όποιο και αν τα ακούει, να φροντίζει προτού βγάλει το ρεπορτάζ στον αέρα να είναι σωστό χωρίς λάθη, οπότε δεν θέλει στη διόρθωση, διόρθωση.
Τέλος όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι!! που θέλουν να είναι απόγονοι του Νικηταρά, να φροντίσουν να μάθουν την πλήρη αλήθεια από που κρατάει η σκούφιά τους, και να παύσουν να κάνουν «μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα» γιατί είναι ντροπή στον αιώνα, που η αρετή της Ελευθερίας γιγαντώνει πρόσωπα και Λαούς, να παρουσιάζονται τόσο ανελεύθεροι φτηνοί πατριδοκάπηλοι και να θέλουν οι άμοιροι να λένε πως είναι απόγονοι του Νικηταρά ή άλλων επιφανών προσώπων… Οι καπηλευτές ονομάτων είναι για γέλια και κλάματα γιατί πλαστογραφούν δυστυχώς γελοιωδώς την όποια και αν είναι καταγωγή τους!! Πρέπει οι πάντες να γνωρίζουν ότι τα 5 παιδιά του Σταματέλου (1754 / +16-10-1816) έχουν γεννηθεί στο Τουρκολέκα: α) Αναστασία (1783 – 1854;), παντρεύτηκε τον Α. Νιάρχο το 1802 … β) Νικηταράς ( 1787 -25-9-1849), γ) Νικόλαος (1790 / + 18-9-1822), Λοχαγός, δάσκαλος της Τακτικής, σκοτώθηκε έξω από το Ναύπλιο κυνηγώντας τους Τούρκους. Δεν είχε νυμφευθεί, ούτε άφησε παιδιά, δ) Κατερίνα (1793 – 1848;) την πάντρεψαν στον Κραμποβό (Καστανοχώρι) για να «πάει στα χέρια της η σημαντική περιουσία της Γιαγιάς της Αναστασίας…», ε) Ιωάννης 1805 / +24–10-1816), οι Τούρκοι τον αποκεφάλισαν 11 ετών, μαζί με το πατέρα του Σταματέλο στη Μονεμβασιά, είναι ο Νεομάρτυράς μας. Ο Νικηταράς απέκτησε 5 τέκνα: 1) Σοφία (Ζάκυνθος 1816), δεν άφησε απογόνους… 2) Ρεγγίνα (Ζάκυνθος 1818 /19–1–1891 Αθήνα), δεν άφησε απογόνους. 3)Ιωάννη (Ναύπλιο 24-6-1824 / 8-1-1895 Άργος) Ταγματάρχης, δεν άφησε απογόνους. 4) Μαρία (Ναύπλιο 1828 / 25-3-1842 Ναύπλιο) και 5) Αλέξανδρος (Ναύπλιο, Φεβρουάριος 1837/1838 (;) νήπιο, Ναύπλιο) .
Πολλοί φέρουν το επώνυμο «Σταματελόπουλος». Κανείς, μα ουδείς δεν είναι σε όλη την υφήλιο απόγονος του Γεροσταματέλου Τουρκοπελέκα ή Τουρκολέκα και ουδείς απόγονος του Νικήτα Σταματέλου Τουρκολέκα ή Σταματελόπουλου ( το Σταματελόπουλος το πήραν υποχρεωτικά στη Ζάκυνθο το 1808, τα αδέρφια του Νικόλας και Ιωάννης). Οι ασχολούμενοι με τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο να είναι προσεχτικοί και σωστοί ερευνητές για να μη τον αδικήσουν ..
Φεβρουάριος 27 του 2022 ο Νικήτας Λιακόπουλος του Ευσταθίου, ακολουθώντας όπως κάθε θνητή ύπαρξη, ακούσια βέβαια το κάλεσμα του ουρανού, εγκατέλειψε τους προσφιλείς οικείους του μα και όλους εμάς που τον ζήσαμε τον θαυμάσαμε και τον αγαπήσαμε όταν επισκεπτόταν τα πάτρια εδάφη στη Μεγαλόπολη κάθε καλοκαίρι από το Τορόντο του Καναδά όπου και μετανάστευσε το 1964.
Άνθρωπος της εκκλησίας πιστός και ξεχωριστός, αυλίζεται πλέον στην άνω Ιερουσαλήμ εν μέσω του ακτίστου φωτός, της θείας δόξης, θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους του.
Επί προσθέτως εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια της Αφροδίτης Κουλούρη εξ Σουλαρίου για την απώλεια του συζύγου της Νικολάου.
Σας προσκαλούμε όπως, την 6ητου μήνα Απριλίου του έτους 2022, ημέρα της εβδομάδας Τετάρτη και ώρα 18:00 μ.μ., προσέλθετε σε τακτική συνεδρίαση η οποία θα γίνει δια ζώσης (κεκλεισμένων των θυρών), προκειμένου να συζητηθούν και να ληφθούν αποφάσεις, για τα παρακάτω θέματα:
Συζήτηση και λήψη απόφασης για τη συνέχιση της αξιοποίησης έκτασης ιδιοκτησίας του Δήμου, στη θέση «Ψαθί» εντός των εγκαταστάσεων της ΔΕΗ για τη δημιουργία (ΒΕΠΕ) Επιχειρηματικού και Βιομηχανικού Πάρκου. (- ύστερα από αίτημα του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ¨Δημοτική Ενότητα ¨).
Συζήτηση και λήψη απόφασης για την άδεια λειτουργίας του Ξενώνα Βάστα από το Σύλλογο των Απανταχού Βασταίων «Η ΠΡΟΟΔΟΣ». (- ύστερα από αίτημα του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ¨Δημοτική Ενότητα ¨).
Κατανομή πίστωσης ποσού 199.840,40€ από πιστώσεις Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (Κ.Α.Π.) του Υπουργείου Εσωτερικών ως τακτική επιχορήγηση έτους 2022, Α΄ Κατανομή, προς κάλυψη λειτουργικών και λοιπών γενικών δαπανών.
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για την εγγραφή πίστωσης ποσού 99.051,33€ από πιστώσεις Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (Κ.Α.Π.) του Υπουργείου Εσωτερικών ως έκτακτη επιχορήγηση – Συμπληρωματική απόφαση μηνός Μαρτίου 2022, προς κάλυψη λειτουργικών και λοιπών γενικών δαπανών ή/και υλοποίηση έργων και επενδυτικών δραστηριοτήτων – Διάθεση της πίστωσης.\
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για την εγγραφή πίστωσης ποσού 13.760,00€ από πιστώσεις Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (Κ.Α.Π.) του Υπουργείου Εσωτερικών (Συμπληρωματική Κατανομή), για την κάλυψη λειτουργικών δαπανών των σχολείων πρωτοβάθμιας & δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου- Κατανομή της πίστωσης.
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για την εγγραφή χρηματοδότησης ποσού 12.603,00€ από το πρόγραμμα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ» του ΥΠ.ΕΣ. για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών από τις δομές των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) – Απόδοση χρηματοδότησης στο ΝΠΙΔ για την κάλυψη κοινωνικών υπηρεσιών από τη Δομή (ΚΔΑΠ).
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για την ενίσχυση υφιστάμενων Κ.Α. ΕΣΟΔΩΝ: 1319.001/«ΕΑΠ» & Κ.Α. ΕΞΟΙΔΩΝ: 63-7336.001/ «ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ Ε.Ε.Λ. ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ», από πιστώσεις 4ου ΕΑΠ.
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για τη δημιουργία νέου Κ.Α. ΕΞΟΔΩΝ: 60-7413.001 με τίτλο «Σύνταξη μελετών και προμήθεια μέσων πυροπροστασίας στις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Μεγαλόπολης (ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ: Απ. Υπ. 24487/2020:35.975,61€».
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για την ενίσχυση του Κ.Α.: 20-6211/ «Αντίτιμο ηλεκτρικού ρεύματος για φωτισμό οδών, πλατειών και κοινοχρήστων χώρων και παραγωγικής διαδικασίας».
Αναμόρφωση του Προϋπολογισμού οικ. έτους 2022 για την ορθή εγγραφή πίστωσης Κ.Α. ΕΞΟΔΩΝ: 10-6011.001/«Αποδοχές μόνιμων υπαλλήλων» με ορθό τίτλο «Αποδοχές μόνιμων υπαλλήλων (Διοικ.υπ/σιών)».
