Τα επιχειρήματα με τα οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να απαντήσει στην κριτική που δέχεται από διάφορες πλευρές για την προωθούμενη “αποεπένδυση” λιγνιτικού δυναμικού της ΔΕΗ περιλαμβάνονται στο non-paper που έδωσε χθες το ΥΠΕΝ, μετά τη δημοσιοποίηση του σχετικού νομοσχεδίου.
Βασική έγνοια του Γ. Σταθάκη φαίνεται ότι είναι να απαντήσει στα επιχειρήματα που θέλουν την προωθούμενη διαδικασία να είναι έως και χειρότερη από την αρχική εκδοχή της “Μικρής ΔΕΗ”. Το ΥΠΕΝ, υπενθυμίζοντας ότι ο νόμος της “μικρής ΔΕΗ” που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και ακυρώθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από το πρώτο εξάμηνο του 2015 προέβλεπε την πώληση του 22% του συνολικού παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ, του 21,4% του σημερινού λιγνιτικού δυναμικού της, του 18% του σημερινού δυναμικού φυσικού αερίου της και του 26,3% του σημερινού υδροηλεκτρικού δυναμικού της, προχωρεί σε σύγκριση των δυο διαδικασιών, έχοντας επεξεργαστεί το παρακάτω διάγραμμα:
Το ΥΠΕΝ υπενθυμίζει ότι η διαδικασία αποεπένδυσης προέκυψε από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (τέλη 2016) ότι η Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δικαίως καταδίκασε τη ΔΕΗ για δεσπόζουσα θέση στην πρόσβαση σε ορυχεία λιγνίτη. Ο Γ. Σταθάκης προβάλλει ως πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να μην αξιοποιηθούν νέα ορυχεία λιγνίτη, όπως προτάθηκε αρχικά, προκειμένου ιδιώτες να μπορούν να εκμεταλλευτούν ορυχεία από τα οποία θα αποκλείονταν η ΔΕΗ, καθώς αποτελεί πολιτική απόφαση η ενίσχυση του μεριδίου των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα (στο πλαίσιο των διεθνών δεσμεύσεων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής) και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των ορυχείων λιγνίτη (άπαξ και ενεργοποιηθεί η εκμετάλλευση ενός ορυχείου δεν είναι εφικτή η διακοπή της).
Σύμφωνα με την αφήγηση Σταθάκη, η συμφωνία προκειμένου η αποεπένδυση της ΔΕΗ να αφορά μόνο το παραγωγικό δυναμικό σε λιγνιτικές μονάδες και να διατηρηθεί ακέραιο το υδροηλεκτρικό της δυναμικό και το σύνολο των μονάδων φυσικού αερίου είναι αποτέλεσμα των παραπάνω.
Η κυβερνητική οπτική επί της συμφωνίας, βλέπει τη ΔΕΗ να παραμένει πυλώνας της αγοράς ενέργειας υπό το νέο θεσμικό περιβάλλον, που είναι πλήρως εναρμονισμένο με το κοινοτικό δίκαιο. Οι παρεμβάσεις που θα γίνουν, σε εφαρμογή της απόφαση του Ευρωδικαστηρίου, είναι πλήρως συμβατές με τον στρατηγικό σχεδιασμό της Επιχείρησης. Όπως υπογραμμίζει το ΥΠΕΝ, σε αντίθεση με τους σχεδιασμούς της προηγούμενης κυβέρνησης για τη «μικρή ΔΕΗ», τώρα προωθείται μια «εστιασμένη παρέμβαση», πλήρως συμβατή τόσο με τους κοινοτικούς κανόνες, όσο και με τον στρατηγικό σχεδιασμό της Επιχείρησης.
Η επιχειρηματολογία Σταθάκη δίνει έμφαση στο ότι η παραγωγική βάση της ΔΕΗ μένει ανέπαφη, με μοναδική εξαίρεση το κομμάτι των λιγνιτικών μονάδων, στο οποίο, έτσι κι αλλιώς, θα πρέπει σταδιακά να υπάρξει αποεπένδυση, στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδίου της Επιχείρησης για στροφή προς τις ΑΠΕ – κάτι που, επίσης, αποτελεί εθνικό στόχο για το ενεργειακό μείγμα. Δεν πωλούνται υδροηλεκτρικές μονάδες.
Έτσι, παρουσιάζεται ως δυνατότητα που δίνεται στη ΔΕΗ ότι της επιτρέπεται να ακολουθήσει τον στρατηγικό της σχεδιασμό, εκμεταλλευόμενη τη φθηνή ενέργεια που προσφέρουν παλαιότερες επενδύσεις σε υδροηλεκτρικά και επενδύοντας σε ΑΠΕ.
Ως προς τη διαδικασία αποεπένδυσης στους λιγνίτες, το ΥΠΕΝ υπογραμμίζει ότι αφενός υπαγορεύεται από τον βαθμό εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων λιγνίτη, την παλαιότητα κάποιων μονάδων και τους διεθνείς κανόνες για περιορισμό των εκπομπών ρύπων και αφετέρου τονίζει ότι πρέπει να είναι σταδιακή, δεδομένου του ειδικού τους ρόλου ως εθνικό καύσιμο.
Τέλος, το ΥΠΕΝ επιχειρεί να υποβαθμίσει το ποσοστό του εκποιούμενου λιγνιτικού δυναμικού, σημειώνοντας ότι ο στόχος που αρχικά είχε συμφωνηθεί με την DG Comp, στο πλαίσιο της β’ αξιολόγησης και ως εφαρμογή απόφασης του Ευρωδικαστηρίου, ήταν αρκετά πιο αυστηρός για τη ΔΕΗ, προβλέποντας αποεπένδυση του 40% του λιγνιτικού δυναμικού της ΔΕΗ. Τελικά, όμως, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΥΠΕΝ, η πρόταση που υποβλήθηκε σε market test στα τέλη του 2017 (με απόλυτη επιτυχία, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που το διενήργησε), προβλέπει ότι σήμερα η ΔΕΗ διατηρεί το 78,6% του λιγνιτικού δυναμικού της και το 90,9% του συνολικού παραγωγικού δυναμικού της.
Σύμφωνα με την ανάλυση του υπουργείου, σε μεσοπρόθεσμη βάση (το 2026), η ΔΕΗ θα συνεχίζει να ελέγχει το 68% του λιγνιτικού δυναμικού. Κατά μέσο όρο, μέχρι τότε, η ΔΕΗ θα διατηρεί πάνω από το 70%. Επίσης, σε μακροπρόθεσμη βάση (μέσος όρος περιόδου 2018-35) η ΔΕΗ θα διατηρεί το 65%, προσεγγίζοντας τελικά τον στόχο αποεπένδυσης του 40%. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε και επισήμως (17/4/2018) την πρόταση αυτή ως επαρκή, για τη διασφάλιση της δίκαιης πρόσβασης στην παραγωγή ηλεκτρισμού με καύση λιγνίτη για τους ανταγωνιστές της ΔΕΗ.
από το energypress.gr
