Πάσχα σημαίνει πέρασμα… τοῦ αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη
Πάσχα σημαίνει πέρασμα και για τους Ιουδαίους ήταν η ανάμνηση της διάβασης της Ερυθράς Θάλασσας. Για εμάς είναι το πέρασμα από την φθορά στην αφθαρσία ή καλύτερα από την κατήφεια στην ατέρμονη χαρά. Είναι αλήθεια ότι η εορτή του Πάσχα μιλά δυνατά στις καρδιές των ανθρώπων και κατά περίεργο τρόπο, ακόμα και σε αυτούς που δεν πιστεύουν.
Είναι βίωμα χαραγμένο βαθιά στις ανθρώπινες ψυχές και με έναν ειδικό τρόπο στους Έλληνες. Είναι παρήγορο το θέαμα νέα παιδιά να πλαισιώνουν τον Επιτάφιο κρατώντας τον μεγάλο νεκρό στους ώμους τους. Δεν είναι νέοι που κάθε Κυριακή εκκλησιάζονται, άλλα νιώθουν μέσα τους ότι η Μεγάλη Εβδομάδα και ιδίως η Σταύρωση και η Ανάσταση του Χριστού είναι κάτι συγκλονιστικό. Έχουν δίκιο! Το γεγονός που πανηγυρίζουμε είναι μοναδικό αφού η Ανάσταση του Χριστού επέφερε καίριο χτύπημα στον μεγάλο και κοινό μας εχθρό.
Ποιός είναι αυτός; Ο θάνατος. Όλοι οι άνθρωποι απο τα πανάρχαια χρόνια μέχρι και σήμερα έχουν ένα κοινό φόβο, τον φόβο του θανάτου. Και μόνο η ιδέα ότι μια μέρα θα εγκαταλείψουν αυτήν την γη, όσο δύσκολη καθημερινότητα και αν έχουν, τους καταθλίβει. Σε αυτό τον φόβο ήρθε και απάντησε η Ανάσταση δηλώνοντας ότι όποιος πιστεύει στην Ανάσταση δεν πεθαίνει, έστω και αν βιολογικά πεθαίνει. Πρόκειται για μεγάλο και σημαντικό βίωμα της Πίστης μας.
Είναι ομως φυσιολογικός ο φόβος για τον θάνατο; Ο άνθρωπος φοβάται τον θάνατο όταν είναι προσκολλημένος στα υλικά αγαθά και όταν δεν έχει τακτοποιήσει τα της ψυχής του. Αντίθετα, άνθρωποι που έδιωξαν από την καρδιά τους τα πάθη και θεωρούν ότι τίποτα δεν τους ανήκει, ακόμα και αν τα απέκτησαν με κόπο, νιώθουν ήσυχη την ψυχή τους και έτοιμη να ταξιδέψει στον πλάστη τους. Μακάριος εκείνος που γνώρισε στην ζωή του έστω και έναν τέτοιον άνθρωπο. Όταν μιλάμε για ησυχία, γαλήνη της ψυχής, δεν την εννοούμε με βάση την απάθεια των φιλοσόφων, η οποία στηρίζεται στην ιδέα «γεννηθήκαμε άρα θα πεθάνουμε». Η γαλήνη, για την Ορθόδοξη Πίστη μας, σχετίζεται με την βεβαιότητα ότι η ψυχή είναι αθάνατη και ότι η ζωή συνεχίζεται, ως σχέση αγάπης με τον Θεό και μετά τον θάνατο. Αυτή η αλήθεια δεν είναι ανθρώπινο εφεύρημα η φαντασία αλλά βιωμένη και καταγεγραμμένη αλήθεια. Η Ανάσταση του Χριστού είναι κορυφαίο γεγονός και θρίαμβος της αλήθειας αυτής. Τί πιο ενθουσιαστικό και ελπιδοφόρο από το «…θανάτω θάνατον πατήσας…»;
Ο Χριστός αναστήθηκε και μας καλεί σε συνανάσταση μαζί Του. Ωστόσο, δεν παραβιάζει την ελευθερία κανενός… απλά αναμένει την δική μας συγκατάθεση για να έρθει μέσα μας και να αλλάξει τις ζωές μας! Μια ακόμα ευκαιρία έχουμε μπροστά μας και εφέτος. Ζούμε επειδή μας δίνει την δυνατότητα και μας καλεί στο μεγάλο πανηγύρι της νίκης Του, που πραγματοποιήθηκε με το Σταυρό Του και άρα με την θυσία Του. Κάθε στιγμή είναι ευκαιρία να Τόν βρούμε και δυστυχώς αδιαφορούμε!
Αρκετές πληγές έχει το σώμα Του μην προσθέτουμε άλλες. Χριστός Ανέστη, για την πατρίδα μας, τις οικογένειές μας, τον καθένα μας ξεχωριστά!
