Η δρομολογημένη από την κυβέρνηση πώληση των μονάδων της ΔΕΗ Μεγαλόπολης, μαζί με τα ορυχεία, εάν συμβεί, θα επιφέρει σοβαρό κλονισμό στην οικονομία της περιοχής Μεγαλόπολης, αφού, σε μέγιστο βαθμό, αυτή εξαρτάται από τα εισοδήματα που προέρχονται από τη δραστηριότητα της ΔΕΗ, καθώς αποτελεί “μονοκαλλιέργεια” στην περιοχή, παρά το ότι από χρόνια έχουμε εισέλθει στην μεταλιγνιτική εποχή.
Στο προηγούμενο φύλλο γράφαμε ότι πρέπει να διεκδικήσουμε να συμπεριληφθούν στους όρους πώλησης μια σειρά απαιτήσεων (από το αντίτιμο της πώλησης να καταβληθεί άμεσα το οφειλόμενο λιγνιτόσημο περίπου 20 εκατ. ευρώ. Να παραχωρηθεί στους ιδιώτες η χρήση του λιγνίτη και τα εδάφη να αποδοθούν στην τοπική κοινωνία, κ.λπ.). Κάποιοι μας έψεξαν γι αυτό. “Τώρα είναι η ώρα του αγώνα να μη πουληθεί η ΔΕΗ…”, έλεγαν.
Ποιανού αγώνα; Τι έγινε μετά το συλλαλητήριο της 6ης Δεκεμβρίου;
Οι περισσότεροι δείχνουν να μη τους “ακουμπά” το θέμα.
Άλλοι λένε ότι, ίσως με τον ιδιώτη να είναι καλύτερα…
Κάποιοι ελπίζουν να μην ευοδωθούν τα market test και να μη δείξουν ενδιαφέρον οι ιδιώτες να αγοράσουν τις προς πώληση μονάδες. Τότε, όμως, θα μπουν προς πώληση και τα υδροηλεκτρικά. Συμπληρωματικά, χωρίς να αφαιρεθούν λιγνιτικές μονάδες. Ίσως και να μειωθεί η τιμή πώλησης. Το πιθανότερο, τότε, η πώληση να γίνει.
Η… ευκαιρία
Τώρα είναι η ώρα να δούμε ως… “ευκαιρία” την πώληση της ΔΕΗ Μεγαλόπολης!
Το λεκανοπέδιο Μεγαλόπολης έχει μια σειρά πλεονεκτήματα. Είμαστε στο κέντρο της Πελοποννήσου, κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα, λιμάνι και αεροδρόμιο, με εύκολη πρόσβαση. Έχουμε φθηνή γη, υπάρχει νερό, εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, φύση, μνημεία πολιτισμού, κ.λπ.
Να εξασφαλίσουμε τα εδάφη και με τα χρήματα του λιγνιτόσημου να ετοιμάσει και να ωριμάσει ο Δήμος τους φακέλους μερικών μεγάλων επενδύσεων. Να τις παρουσιάσει σε επενδυτές που θα δουν τα πλεονεκτήματα και την ευκαιρία (θα τους παραχωρηθεί η χρήση των εδαφών για αρκετά χρόνια και η τηλεθέρμανση με χαμηλό τίμημα, μαζί με κάποια έργα υποδομής – πρόσβαση κ.λπ.) θα προχωρήσουν σε επενδύσεις οι οποίες θα δημιουργήσουν εκατοντάδες θέσεις εργασίας και θα εξασφαλίσουν το μέλλον του λεκανοπεδίου. Ενδεικτικές επενδύσεις σε:
- Θερμοκήπια – Ανθοκήπια (και υδροπονικής καλλιέργειας) με χρήση τηλεθέρμανσης
- Υδατοκαλλιέργειες με χρήση τηλεθέρμανσης
Η σε μεγάλη κλίμακα ανάπτυξη των ανωτέρω, θα δημιουργήσει μονάδες τυποποίησης – επεξεργασίας με νέες θέσεις εργασίας.
Ακόμη, να διερευνηθεί η δυνατότητα δημιουργίας αυτοκινητοδρόμιου, θηρευτικού και κτηνοτροφικού πάρκου.
Επίσης, θα μπορούσαν να γίνουν μεγάλες ομαδικές καλλιέργειες (αρωματικά φυτά – βότανα, ενεργειακά φυτά, ζωοτροφές, ακόμη και φρούτα).
Τέλος, να εκμεταλλευτούμε τον πολιτιστικό πλούτο της περιοχής. Πρωτίστως, με το Αρχαίο Θέατρο (να ανασυσταθεί το Φεστιβάλ Μεγαλοπόλεως – και με ξενόγλωσσες παραστάσεις που θα φέρνουν ξένους επισκέπτες στην περιοχή), τα Παλαιοντολογικά και το Παρράσιο Πάρκο.
Ας δούμε την… ευκαιρία και ας ενεργήσουμε. Τώρα! -Κ.Φ.
Υπενθυμίζουμε τι γράφαμε στο φ. Δεκεμβρίου 2017
Αγώνας & απαιτήσεις…
Αυτό που τόσο καιρό αναφέραμε ως ενδεχόμενο, είναι πλέον γεγονός. Πωλούνται οι μονάδες της ΔΕΗ Μεγαλόπολης.
Και τώρα, τι;
Ναι, να κάνουμε αγώνα για να αποτρέψουμε την πώληση. Και να …“παρακαλάμε” να μην ενδιαφερθούν οι ιδιώτες για τις μονάδες της Μεγαλόπολης, αν, όμως;
Tώρα πρέπει, τουλάχιστον, να απαιτήσουμε:
1) Από το αντίτιμο της πώλησης (των μονάδων της Μεγαλόπολης) να καταβληθεί άμεσα το οφειλόμενο λιγιτόσημο (κοντά στα 20 εκατ. ευρώ).
2) Αφού η πώληση λιγνιτικών μονάδων μας επιβάλλεται για να έχουν πρόσβαση στο λιγνίτη οι ιδιώτες (για όρους ανταγωνισμού) να τους δοθεί η χρήση του λιγνίτη και όχι η κυριότητα των εδαφών. Και να απαγορευτεί κάθε άλλη χρήση (π.χ. καύση απορριμμάτων, δημιουργία ΧΥΤΕΑ, κ.λπ.)
3) Να υπάρξει πρόβλεψη για το λιγνιτόσημο, στους όρους πώλησης, ότι θα συνεχίσουν να το καταβάλλουν οι ιδιώτες.
4) Να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας των εργαζομένων.
5) Να διασφαλιστεί η λειτουργία της Τηλεθέρμανσης με τους ίδιους όρους.
Επίσης πρέπει να απαντηθούν τα ερωτήματα:
α) Τι θα γίνει με τα εδάφη όπου έχει εξαντληθεί ο λιγνίτης και δεν έχουν αποκατασταθεί, παρά τη σχετική υποχρέωση της ΔΕΗ; Ποιος θα αναλάβει το κόστος αποκατάστασης;
β) Τι θα γίνει με τα εδάφη που έχουν αποκατασταθεί και σήμερα είναι στην κυριότητα της ΔΕΗ; Θα αποδοθούν στην τοπική κοινωνία ή θα δοθούν “προίκα” στους ιδιώτες;
γ) Τι θα γίνει με τα νερά;
δ) Θα υπάρξει κάποια πρόβλεψη για αντισταθμιστικά (π.χ. εντοπιότητα, προμήθειες από την τοπική αγορά…);
Ναι. Να δώσουμε τη μάχη. Και να ετοιμαστούμε για το μέλλον…
Κωνσταντίνος Ηλ. Φίλανδρος
