Παρά το γεγονός ότι για το θέμα έχουν κρατηθεί χαμηλοί τόνοι, η διελκυστίνδα ανάμεσα στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και στην Κομισιόν σχετικά με την εφαρμογή της καταδικαστικής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά το μονοπώλιο της ΔΕΗ στο λιγνίτη, αλλά και για τη συνολική απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού, είναι ιδιαίτερα σκληρή.
Οι επαφές είναι συνεχείς σε όλα τα επίπεδα, τόσο πριν τη δημοσιοποίηση της πρόσφατης έκθεσης της Κομισιόν όσο και μετά. Σήμερα στις Βρυξέλλες είναι προγραμματισμένη συνάντηση αρμόδιων παραγόντων του ΥΠΕΝ (χωρίς τη συμμετοχή της πολιτικής ηγεσίας) με στελέχη της DG Comp, όπου θα συζητηθούν, μεταξύ άλλων, κάποιες «νέες ιδέες» της ελληνικής πλευράς για το θέμα.
Κεντρικό επίδικο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι η κατάργηση των δημοπρασιών NOME που αποφάσισε η ελληνική κυβέρνηση. Σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, από το καλοκαίρι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν αντίθετη με την κυβερνητική απόφαση για κατάργηση των δημοπρασιών ΝΟΜΕ, καθώς τις ενέτασσε και αυτές (μαζί με την πώληση των δύο λιγνιτικών σταθμών της Μελίτης και της Μεγαλόπολης), ως μέρος της συμφωνίας της Αθήνας για την ικανοποίηση της απόφασης του ευρωδικαστηρίου και ταυτόχρονα την πλήρη απελευθέρωση της ηλεκτρικής αγοράς.
Το ΥΠΕΝ από την πλευρά του δεν θέλει σε καμία περίπτωση να αποδεχτεί συνέχιση των δημοπρασιών NOME ή άλλης διαδικασίας δημοπράτησης λιγνιτικής ενέργειας. Θεωρεί το μέτρο αυτό ως ιδιαιτέρως ζημιογόνο για τη ΔΕΗ, χωρίς ταυτόχρονα να έχει φέρει τα αποτελέσματα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση με τους θεσμούς. Δηλαδή να πέσει το μερίδιό της στο 50%.
Νέα πρόταση
Ωστόσο, πληροφορίες του energypress αναφέρουν ότι στο ΥΠΕΝ έχει διαμορφωθεί επ΄εσχάτοις μια νέα πρόταση η οποία θα μπορούσε να ικανοποιεί την απαίτηση της Κομισιόν και την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου για πρόσβαση τρίτων στη λιγνιτική παραγωγή, όσο αυτή θα υφίσταται, δηλαδή μέχρι το 2023.
Η βασική αρχή της πρότασης αυτής είναι να δημιουργηθεί ένα κοινοπρακτικό σχήμα (SPV) από τις ενεργοβόρους βιομηχανίες της χώρας, στις οποίες η ΔΕΗ θα παρέχει μια ικανή ποσότητα ρεύματος παραγόμενου από τις λιγνιτικές μονάδες (θα μπορούσε για παράδειγμα να είναι το 40% της παραγωγής όπως επέβαλλε η απόφαση του ευρωδικαστηρίου), χωρίς διαδικασία δημοπράτησης. Το «προϊόν» που θα διοχετεύεται στην κοινοπραξία των βιομηχανιών θα «διαμοιράζεται» στη συνέχεια μεταξύ των επιχειρήσεων που θα συμμετέχουν.
Τις σκέψεις αυτές το ΥΠΕΝ θέλει να τις συζητήσει με την Κομισιόν, έτσι ώστε να έχει εικόνα για το αν μπορούν να προχωρήσουν.
Παρόμοιο μοντέλο με αυτό έχει εφαρμοστεί στο παρελθόν στη Γαλλία, πριν την υιοθέτηση των Γαλλικών NOME.
Σε ποιά τιμή
Το ερώτημα βεβαίως είναι ποιά θα είναι η τιμή στην οποία θα διατίθεται το «προϊόν» αυτό, το οποίο μπορεί να καλύπτει και το σύνολο των αναγκών της ενεργοβόρου βιομηχανίας. Για να είναι ελκυστικό πρέπει να κινείται σε επίπεδα χαμηλότερα της Οριακής Τιμής, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι οι ενεργοβόρες βιομηχανίες αντισταθμίζουν μέρος των δαπανών τους για δικαιώματα ρύπων.
Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια λύση φαίνεται να εξυπηρετεί δύο επιθυμητούς στόχους ταυτόχρονα. Και την ικανοποίηση της απόφασης του ευρωδικαστηρίου για τη λιγνιτική παραγωγή, και την ανάγκη να κρατηθεί χαμηλά το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας. Αξίζει, δε, να υπενθυμιστεί, ότι ο αρχικός σχεδιασμός των προϊόντων NOME που είχε κάνει η ΡΑΕ το 2014 απευθυνόταν στη βιομηχανία και ικανοποιούσε την ανάγκη πρόσβασής της σε φθηνό λιγνιτικό ρεύμα.
Η πρόταση δεν ικανοποιεί βέβαια την άλλη ανάγκη, να παίρνουν δηλαδή φθηνό ρεύμα οι προμηθευτές για να πέσει ακόμα περισσότερο το ποσοστό της ΔΕΗ στη λιανική. Με το μερίδιο όμως της δεσπόζουσας επιχείρησης να πέφτει πλέον πιο γρήγορα, και την επίδραση των καταργημένων NOME να εκτείνεται ως το καλοκαίρι, υπολογίζεται ότι η ΔΕΗ θα φτάσει σε μερικούς μήνες κάτω από 60%. Συνεπώς η πίεση της Κομισιόν στο μέτωπο αυτό εκτιμάται ότι δεν θα είναι μεγάλη.
Η ελληνική «ιδέα» αναμένεται να συζητηθεί σήμερα στις Βρυξέλλες, αλλά, όπως προαναφέρθηκε, σε τεχνικό επίπεδο.
από το energypress.gr
