«Ενός κακού μύρια έπονται». Μετά το θάνατο της μακαριστής Ηγουμένης της Ιεράς Μονής Καλτεζών γερόντισσας Βερονίκης, ακολούθησε ο ξαφνικός θάνατος (εύχομαι προσωρινός) του Μοναστηριού των Καλτεζών.
Με πολύ λύπη πληροφορήθηκα ότι από σήμερα, Τετάρτη 7 Οκτωβρίου, η Ιερά Μονή Καλτεζών, θα είναι κλειστή , διότι αποχώρησε η τελευταία μοναχή Αικατερίνη Κανέλλου, η οποία επί 15 χρόνια μόναζε εκεί, δίνοντας πράγματι ένα άλλο χρώμα και μια ζωντάνια στο Μοναστήρι.
Ως αρκάς και ιδιαίτερα ως καταγόμενος από τη ΔΕ Βαλτετσίου, στην οποία διοικητικά ανήκει το μοναστήρι, εκφράζω τη λύπη μου για αυτό που συνέβη, αφενός γιατί το μοναστήρι είναι συνδεδεμένο με τις παιδικές μνήμες μας και πέρα από φάρος Ορθοδοξίας αποτελεί και ένα ιστορικό μνημείο, αφού ως γνωστόν εκεί συγκροτήθηκε το 1821 η Α’ Πελοποννησιακή Γερουσία και αφετέρου γιατί από τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη Αρκαδίας με την Περιφερειακή Αρχή του Πέτρου Τατούλη το ενδιαφέρον μου για το Μοναστήρι συνεχίστηκε.
Εισηγήθηκα και ψηφίστηκε από το Περιφερειακό Συμβούλιο το ποσό των 160 χιλιάδων ευρώ, χρήματα που προέρχονται από το Ταμείο Πυροπλήκτων, για την επισκευή της σκεπής των δυτικών κελιών, έργο το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει τους προσεχείς μήνες, αφού υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση για τις αδειοδοτήσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού. Επίσης χρηματοδοτήσαμε και την υδροδότηση του Μοναστηριού στο πλαίσιο του έργου της υδροδότησης των χωριών Μαυρογιάννη-Κουβέλια-Καλτεζιές- Αγριακόνα.
Είναι μεγάλο κρίμα που το 2021 το μοναστήρι που θα αποτελούσε ένα βασικό σημείο εορτασμού για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση να μην έχει ούτε μία μοναχή.
Δεν ξέρω ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο, εγώ αυτό που ξέρω είναι πως έπρεπε να βρεθεί τρόπος να παραμείνει η συγκεκριμένη μοναχή. Έπρεπε όλοι να βάλουν νερό στο κρασί τους, ώστε το μοναστήρι να παραμείνει ανοιχτό.
Η άποψή μου είναι ξεκάθαρη και όπως πάντα, λέω φωναχτά αυτό που πιστεύω. Είναι προτιμότερο και χρησιμότερο το μοναστήρι να παραμείνει ανοιχτό και όχι κλειστό με όποια συμφέροντα και αν θίγονται και με όποιο κόστος και αν ενέχει.
Ας το ξαναδούν, λοιπόν, από την αρχή οι εμπλεκόμενοι και ας προσπαθήσουν να βρουν μία λύση, που σίγουρα υπάρχει, γιατί μοναστήρι με ραντεβού δεν είναι μοναστήρι.
