Πάει μια ομάδα πολιτών , ας πούμε το 1960 , βρίσκει τον τρόπο και αγοράζει μια δασική έκταση, μοιράζουν μεταξύ τους τα οικόπεδα και αποκτούν ένα μικρό μερίδιο γης δίπλα στην θάλασσα.
Στην αρχή δημιουργούνται κάποιες μικρές μετά από χρόνια αρχίζουν σιγά-σιγά να χτίζονται μεγαλύτερες κατασκευές και τελικά κάθε βράδυ γίνεται ανοικοδόμηση. Όταν πλέον υπάρχουν σπίτια – εξοχικά, οι πολίτες κάνουν χρήση κάποιων τροπολογιών της νομοθεσίας και βρίσκοντας τους κατάλληλους γιατρούς παίρνουν βεβαιώσεις ότι αυτοί που μένουν στις αυθαίρετες κατασκευές χρειάζονται επειγόντως ρεύμα και τηλέφωνο.
Μετά από πολλές δεκαετίες η περιοχή είναι ένας οικισμός που όμως δεν έχει πολεοδομικό ιστό, δεν έχει σωστούς δρόμους, δεν έχει κανένα απολύτως σχεδιασμό. Κάποιοι γραφικοί τύποι, αντιλαμβάνονται ότι πρέπει η περιοχή να μπει σε σχέδιο πόλης και εκπονούνται μελέτες. Πολλοί κάτοικοι όμως αντιδρούν και μπλοκάρουν τις διαδικασίες, γιατί αν προχωρήσουν θα πρέπει να δώσουν μεγάλο τμήμα των οικοπέδων τους για να γίνουν κοινόχρηστοι χώροι, μεγαλύτεροι δρόμοι, πεζοδρόμια, πλατείες κ.α..
Αν κάποια στιγμή συμβεί κάποια θεομηνία, σεισμός , πλημμύρα η φωτιά, κανένας δεν έχει σκεφτεί πως είναι εκτεθειμένοι σε μεγάλο κίνδυνο. Όλα αυτά που σας περιγράφω δεν αφορούν όσα έγιναν προχθές στην Ραφήνα. Αυτό που βλέπουμε να έχει γίνει τώρα στον οικισμό Μάτι, μπορεί να γίνει σε δεκάδες άλλες περιοχές. Άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί επειδή εγκλωβίστηκαν μέσα στον “επίγειο παράδεισο” που νόμιζαν ότι ζουν. Γιατί έκλεισε ένας δρόμος και δεν υπήρχε άλλος τρόπος διαφυγής. Και το σημαντικότερο, γιατί περίμεναν να τους σώσει η πολιτεία! H πολιτεία που το μόνο που ξέρει είναι να εισπράττει ΕΝΦΙΑ και ποσά από νομιμοποιήσεις!
Μεγάλες οι ευθύνες της πολιτείας, κακός ο συντονισμός, όσο πιο πολύ το εξετάζεις, τόσο πιο πολλοί φταίνε. Αλλά φταίμε και εμείς οι πολίτες , που κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου και πιστεύουμε ότι τίποτα δεν θα συμβεί σε μάς. Που εναποθέτουμε τα πάντα σε κάποιους που ψηφίσαμε η δεν ψηφίσαμε και νομίζουμε ότι εμείς δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα άλλο. Που νομίζουμε ότι μπορούμε να τα βάλουμε με την φύση.
Δεν μιλάω μόνο για την Ραφήνα η κάποια άλλη περιοχή που κάηκε. Δείτε όλοι δίπλα σας, είναι όλα σωστά; Εδώ δεν φροντίζουμε ούτε τα χόρτα να καθαρίζουμε. Τραγωδίες και καταστροφές έχουμε δει και έχουμε ζήσει πολλές. Το θέμα είναι αν παίρνουμε μαθήματα από αυτές και αν φροντίζουμε να προετοιμαζόμαστε για τις επόμενες.
