Έχουν περάσει 2 εβδομάδες από τις εκλογές της 2ας Ιουνίου και αφού άφησα ένα εύλογο χρονικό διάστημα να κυλήσει για να ολοκληρωθούν τα πανηγύρια, τα γλέντια , οι ζεμπεκιές, η αναζήτηση των αιτιών των χαμένων και οι στεναχώριες, νομίζω είναι η ώρα να αρχίσουμε να ασχολούμαστε σιγά – σιγά με τα αυτοδιοικητικά θέματα της Μεγαλόπολης. Και επειδή υπήρχαν, φαντάζομαι υπάρχουν -και θα υπάρχουν και στο μέλλον- ακόμα κάποιοι που δεν τους αρέσει που γράφω δημόσια την γνώμη μου, είπα για αρχή να μην γράψω εγώ κάτι αλλά να ξεκινήσω με ένα άρθρο του Θανάση Λαγού από την Ελευθερία της Καλαμάτας, που απευθύνεται σε Δήμους της Μεσσηνίας, όμως αν το διαβάσετε και εσείς θα δείτε ότι όσα αναφέρονται ισχύουν και για την Μεγαλόπολη και πολλούς ακόμα Δήμους της χώρας.
Προγραμματικές συνεργασίες για τη διοίκηση των δήμων
Η Μεσσηνία δεν έχει περιθώριο να χάσει τρεις ή περισσότερους μήνες περιμένοντας να ενημερωθούν οι νέοι άρχοντες και αυτό πρώτοι από όλους πρέπει να το συνειδητοποιήσουν τόσο οι απερχόμενοι όσο και οι νέοι δήμαρχοι.
Ουσιαστικά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού πρέπει να δρομολογηθεί η διάδοχη κατάσταση, έτσι ώστε την 1η Σεπτεμβρίου οι νέοι δήμαρχοι να μπορούν να διοικήσουν χωρίς να χαθεί ούτε μια μέρα.
Ειδικά οι νέοι δήμαρχοι που δεν έχουν πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο θα πρέπει αύριο κιόλας να ξεκινήσουν δημόσιο διάλογο με τις υπόλοιπες παρατάξεις, προκειμένου να συνάψουν τις προγραμματικές συμμαχίες που απαιτεί ο “Κλεισθένης”. Ο διάλογος πρέπει να ξεκινήσει ακόμα και αν οι νέοι δήμαρχοι εκτιμούν ότι θα αλλάξει ο “Κλεισθένης” και ότι θα μεταβιβαστούν αρμοδιότητες από το Δημοτικό Συμβούλιο προς μια διορισμένη από το δήμαρχο εκτελεστική επιτροπή.
Μέχρι σήμερα ο μόνος που κινείται προς την κατεύθυνση σύναψης προγραμματικών συμφωνιών είναι ο νέος… περιφερειάρχης Παναγιώτης Νίκας. Προφανώς είναι και ο μόνος που έχει την πολιτική εμπειρία να συνειδητοποιήσει πλήρως τη δυσκολία διοίκησης των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης με μια μειοψηφούσα ομάδα. Ειλικρινά δεν γνωρίζω αν οι νέοι δήμαρχοι της Μεσσηνίας πιστεύουν ότι για τη σύναψη προγραμματικής συνεργασίας αρκεί μια δήλωση δημόσιας στήριξης κατά την προεκλογική περίοδο ή αν θεωρούν ότι μπορούν να διοικήσουν με συνεργασίες αλά καρτ. Φοβάμαι όμως ότι αν δεν αρχίσουν από τώρα τις διερευνητικές εντολές, το Σεπτέμβριο θα βρεθούν προ οδυνηρών εκπλήξεων που ούτε η πιο αρρωστημένη φαντασία δεν μπορεί να συλλάβει αυτήν την περίοδο. Ετσι και αλλιώς ακόμα και αν αφαιρεθούν όλες οι αρμοδιότητες από το Δημοτικό Συμβούλιο, ένας δήμος δεν μπορεί να διοικηθεί χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των αιρετών μελών του.
Φαντάζεστε για παράδειγμα, ένα Δημοτικό Συμβούλιο να εκδίδει ψήφισμα καταγγελίας του… δημάρχου και της εκτελεστικής επιτροπής; Πολύ φοβάμαι ότι θα βρεθούμε πολλές φορές θεατές αυτού του έργου αν δεν συναφθούν προγραμματικές συμβάσεις εργασίας επειδή οι νέοι δήμαρχοι θα επιχειρήσουν να διοικήσουν μόνο με τη δική τους μειοψηφική ομάδα. Εννοείται ότι η κατάσταση θα είναι ακόμα πιο τραγική αν η νέα κυβέρνηση δεν τροποποιήσει τον “Κλεισθένη” και απαιτήσει από τους δημοτικούς συμβούλους να ξεπεράσουν προσωπικές και κομματικές διαφορές για να συνεργαστούν ακόμα και για τη λήψη της πιο διαδικαστικής απόφασης. Εννοείται επίσης ότι πρώτα από όλα θα χρειαστεί η σύνταξη νέων κανονισμών λειτουργίας των δημοτικών συμβουλίων, γιατί αν ο κάθε επικεφαλής παράταξης μιλάει μισή ώρα όπως συνέβαινε μέχρι τώρα, δεν πρόκειται να τελειώσει καμία συνεδρίαση.
Όμως για την ανάγκη να απασχολούνται πλήρως και (ενδεχομένως) αποκλειστικώς με τις αρμοδιότητές τους τόσο οι δημοτικοί όσο και οι περιφερειακοί σύμβουλοι, θα μιλήσουμε σε προσεχές άρθρο.
