Αρκετό μελάνι έχει χυθεί τον τελευταίο καιρό σχολιάζοντας το σχέδιο, για την αναδιάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τούτο εδώ το σημείωμα το μόνο, που φιλοδοξεί να προσθέσει, είναι τον προβληματισμό για τον τρόπο λειτουργίας αυτού του σχεδίου που πλέον είναι νόμος του κράτους.
Όσο μελετά κανείς περισσότερο το νόμο αυτό, τόσο πλέον σιγουρεύετε ότι δυο είναι οι βασικοί πυλώνες που θα κρίνουν την τύχη και αυτής της φιλόδοξης μεταρρύθμισης. Ο ένας είναι οι πόροι. Είναι γνωστό, ότι χωρίς την σωστή χρηματοδότηση κανένα σχέδιο δεν μπορεί να υλοποιηθεί. Αυτό όμως εξαρτάτε από την κεντρική εξουσία .
Ο δεύτερος πυλώνας, είναι οι άνθρωποι που θα υλοποιήσουν αυτή την προσπάθεια και αυτό εξαρτάτε ΜΟΝΟ από όλους ΕΜΑΣ.
Οι απαιτήσεις τόσο στον πρώτο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και στον δεύτερο, ξεφεύγουν από τον παραδοσιακό τύπο του πολίτη, που απλά έπρεπε να είναι «καλός άνθρωπος» ή «προβεβλημένο στέλεχος» της τοπικής κοινωνίας. Μοντέλο που πολλές φορές κυριάρχησε – με εξαιρέσεις βέβαια- και με τον «Καποδιστρία».
Το 2006 ο Μίμης Ανδρουλάκης είχε αρθρογραφήσει στον εβδομαδιαίο τύπο, τέτοια εποχή και υποστήριζε ότι πλέον πρέπει να περάσουμε στους ικανούς διαχειριστές. Είναι η ίδια λογική με την Πλατωνική σκέψη περί «…ανάληψης της εξουσίας από τους αρίστους…». Και εάν, αυτή η διαχρονική απαίτηση των κοινωνιών, ήταν στην τοπική αυτοδιοίκηση το ιδεατό, σήμερα πρέπει να είναι το προαπαιτούμενο. Αρκετά ζήσαμε την αντιπαραγωγική λογική των εύκολων υποσχέσεων και των μεγάλων δανείων, αρκετά υποθηκεύσαμε το μέλλον γενιών και γενιών. Δεν αρκεί να είσαι ο εκλεκτός μηχανισμών, τοπικών ή μη.
Πλέον, πρέπει να είναι ο αποδεδειγμένα ικανός, που έχει όραμα για την περιοχή του και ταυτόχρονα το ταλέντο να το υλοποιήσει. Πρέπει να έχει «βαρύ» βιογραφικό στην προσωπική του διαδρομή, στολισμένο με προσωπικές επιτυχίες στην διαχείριση πόρων, ανθρώπινου δυναμικού, με εξωστρεφή αντίληψη, ώστε αυτά που η υπόλοιπη παγκόσμια οικογένεια υλοποιεί, αυτός να μην τρέχει να τα ανακαλύψει.
Όσοι από μας έχουμε την τύχη να δουλέψουμε με πόλης της Ευρώπης , ξέρουμε ότι τα τοπικά μας προβλήματα, είναι παγκόσμια προβλήματα. Και κυρίως να μπορεί ν’ αντιληφθεί ότι «…την Αμερική την ανακάλυψε πριν δεκάδες χρόνια ο Κολόμβος…».
Ο μόνος δε, αξιόπιστος κριτής για όλους μας, είναι η αγορά και τα ένσημα που κουβαλάει ο καθένας μας από αυτή. Είναι το επάγγελμα του και η προσωπική του δραστηριότητα. Άλλωστε, σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, είναι αναγκαίο να περάσουμε από τους κατά επάγγελμα πολιτικούς, στους ενεργούς πολίτες.
Με αυτές τις σκέψεις πορευόμενοι, αντιλαμβανόμεθα όλοι πλέον , αυτή την «εγκυμονούσα» εποχή, ότι η ευθύνη όλων μας είναι σημαντική. Πλέον δεν έχουμε δικαίωμα στο λάθος κριτήριο και στην λάθος επιλογή. Γιατί μας αφορά, γιατί αυτό είναι το στοίχημα μας, αυτή είναι η ευθύνη απέναντι στους εαυτούς μας, αλλά και στην γενιές που έρχονται.
Αρκετά πέρασε η χώρα μας με τους «αρεστούς», είναι καιρός να περάσουμε στους «…ΑΡΙΣΤΟΥΣ…»!!…
ΠΑΝ. Γ.ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
