Οι τελευταίες εξελίξεις με τη δημοσιοποίηση σε διαβούλευση της μελέτης για την καύση απορριμμάτων επιβεβαιώνουν τις πιο αρνητικές προβλέψεις για το μέλλον της διαχείρισης των σκουπιδιών στην Πελοπόννησο και στη χώρα συνολικά. Δεν πρόκειται για μεμονωμένη ή τυχαία απόφαση. Εδώ και δεκαετίες, στο έδαφος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης λειτουργούν, «με τις ευλογίες της», δεκάδες εργοστάσια καύσης. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων, μόλυνση του αέρα, του εδάφους και του νερού, επιβάρυνση του περιβάλλοντος για γενιές. Αυτή η πολιτική, που δοκιμάστηκε αλλού, τώρα σχεδιάζεται να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα.
Δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» η τωρινή εξέλιξη. Τα εργοστάσια που ήδη λειτουργούν στην Πελοπόννησο μέσω του ΣΔΙΤ με την ΤΕΡΝΑ αποτελούν στην πράξη τον προθάλαμο της καύσης. Η διαδικασία διαλογής και επεξεργασίας που εφαρμόζεται σήμερα προετοιμάζει το υλικό που θα οδηγηθεί αύριο στα εργοστάσια καύσης. Πολιτικές δυνάμεις και κυβερνήσεις, με τη στήριξη της ΕΕ, φλόμωσαν τον κόσμο στο ψέμα, παρουσιάζοντας αυτό το μοντέλο ως δήθεν φιλικό προς το περιβάλλον. Στην πραγματικότητα, οι επιλογές αυτές ανοίγουν το δρόμο στην πιο επικίνδυνη και αντιπεριβαντολλοντική μέθοδο διαχείρισης απορριμμάτων.
Ακόμα και στο οικονομικό σκέλος, η υπόθεση της καύσης σημαίνει τεράστιο και διαρκές κόστος για τους πολίτες, μέσα από την αύξηση δημοτικών τελών και εισφορών, με τα κέρδη να κατευθύνονται σε ιδιωτικά συμφέροντα. Η επιλογή αυτή δεν υπηρετεί τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, αλλά την κερδοφορία λίγων επιχειρηματικών ομίλων.
Γνωρίζουμε άλλωστε ότι οι επενδύσεις που σχεδιάζουν ούτε θα αντικαταστήσουν τις χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας σε ΑΗΣ και Ορυχεία, ούτε θα σεβαστούν το περιβάλλον. Αντίθετα, οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν θα είναι πολύ λιγότερες από όσες υπήρχαν και κακοπληρωμένες, οι συνθήκες εργασίας θα είναι χειρότερες, με ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας και η επιβάρυνση στο περιβάλλον, για το οποίο υποτίθεται ότι διέλυσαν τις ζωές μας, πολύ μεγαλύτερη.
Αυτή είναι η ανάπτυξη που επικαλούνται: Οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική υποβάθμιση των πολλών, για να κερδίζουν όλο και περισσότερα οι λίγοι.
Οι εργαζόμενοι και ο λαός τόσο της Μεγαλόπολης, αλλά και ολόκληρης της Αρκαδίας και της Πελοποννήσου δεν έχουν τίποτα να πανηγυρίσουν, τίποτα να περιμένουν από αυτή την πολιτική που μεγαλώνει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων θυσιάζοντας τις εργατικές και λαϊκές ανάγκες, καταστρέφοντας το περιβάλλον.
Οι θέσεις του Ε.Κ.Αρκαδίας είναι σταθερές, αταλάντευτες και διαχρονικές, εκφράζοντάς τες μέσω της βίαιης απολιγνιτοποίησης και το δήθεν σχέδιο Δίκαιης Μετάβασης (2021).
- Καύση Απορριμμάτων – η οποία βαφτίζεται «πράσινη ανάπτυξη» και θα επιδοτηθεί και από το εν λόγω ταμείο και έχοντας εξασφαλίσει τιμή 80 ευρώ τον τόνο συν ΦΠΑ συν μεταφορικά.
- Ανακύκλωση των απορριμμάτων σε ποσοστό 75%. Ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα για καύση 150 χιλιάδων τόνων, άρα 600 χιλιάδες τόνοι αφού το 25% υπολογίζεται ότι θα είναι το οργανικό που θα καεί, νούμερα που δεν υπάρχουν στην Περιφέρεια Πελοποννήσου άρα δεν μιλάμε για Περιφερειακό Σχεδιασμό αλλά για Εθνικό. Αυτό τον Εθνικό Σχεδιασμό έρχεται να υπηρετήσει η επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου στη Μεγαλόπολη ο οποίος θα μεταφέρει απορρίμματα και επικίνδυνα για τη δημιουργία ΧΥΤΕΑ – χώρου υγειονομικής ταφής επικίνδυνων αποβλήτων. Τα κατάλοιπα της καύσης θάβονται υποχρεωτικά σε ΧΥΤΕΑ.
Σαν να μην έφτανε αυτό, πριν στεγνώσει η Υπογραφή της Σύμβασης Περιφέρειας και Ανάδοχου Εταιρείας, ο Τραπεζικός Όμιλος ανακοίνωσε την αδειοδότηση του έργου. Σημειώστε ότι αν δεν διασφαλίζεται η εγγυημένη ποσότητα των 150 χιλιάδων τόνων θα υπάρχουν ρήτρες, άρα θα παρακαλάμε για να γίνουμε χαβούζα της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Το Δ.Σ.
