Γράφει ο Ι.Γ. Ασημακόπουλος
Την Κυριακή 7 Σεπτέμβρη 2025 έπεσε η αυλαία της 14ης διοργάνωσης των Λυκαίων. Ως γνωστόν η προγραμματισμένη κορυφαία εκδήλωση για τις 27 Ιουλίου, αναβλήθηκε λόγω υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς.
Είκοσι ημέρες τώρα ο τοπικός τύπος, έντυπος και ηλεκτρονικός, βρίθει από διθυραμβικά σχόλια, από διάφορους θεσμικούς και μη, για τα 14α Λύκαια, σε βαθμό να αναρωτιέται κανείς αν εννοούμε όλοι για την ίδια ή κάποια άλλη διοργάνωση.
Φυσικά καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράσει τη δική του άποψη ελεύθερα. Όμως κάποια στιγμή θα πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια κι ας πονάει. Δηλαδή πως: «Ο Βασιλιάς είναι γυμνός».
Μισό αιώνα, από το 1973, παρακολουθούμε τα Λύκαια να γίνονται στο Ιερό Όρος των Αρκάδων κάθε τέσσερα χρόνια. Ξεκίνησαν από μια χούφτα οραματιστές με στόχο να κατακτήσουν την Αρκαδία και το Πανελλήνιο με αρχαίο πνεύμα, ιδέες, ευγενή άμιλλα, αθλητικό ήθος, ανιδιοτέλεια και προσφορά. Υπήρχε η αισιοδοξία πως με το χρόνο θα αποκτούσαν τη φήμη που αρμόζει σε πανάρχαιους αγώνες, που οι ρίζες τους χάνονται τρεις χιλιετίες πίσω. Τί έγινε;
Εξ αρχής, ο κόσμος τίμησε τα Λύκαια και πλήθος λαού εισέρρεε στο αρχαίο στάδιο και στην ιερή κορυφή κάθε φορά σε κάθε διοργάνωση. Όμως ο χρόνος διέψευσε τις ελπίδες. Αντί να διαγράψουν μια ανοδική τροχιά και να εξελιχθούν σε μια πανελλαδική γιορτή αθλητισμού και πολιτισμού, έμειναν εκεί που ξεκίνησαν. Το όνειρο «χάθηκε στη σκόνη» και στην κάψα του καλοκαιριού.
Τα Λύκαια εξελίχθηκαν σε ένα λαϊκό πανηγύρι, με οργάνωση «στο πόδι». Με πλαστικές καρέκλες, με δάφνινα στεφάνια και αγώνες που θυμίζουν γυμναστικές τις επιδείξεις τη δεκαετία του 1960. Σίγουρα δεν πρόκειται για αναβίωση αρχαίων αγώνων. Δεν είναι αναπαράσταση αρχαίων τελετών. Και φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για σύγχρονους αθλητικούς αγώνες και πολιτιστικές εορτές.
Με λίγα λόγια, τα Λύκαια έτσι όπως διεξάγονται δεν προάγουν τον πολιτισμό, ούτε τον αθλητισμό. Ουσιαστικά δεν προσφέρουν τίποτα στη δύσκολη εποχή που περνάει ο τόπος μας, αφού αυτό που μένει την επομένη ημέρα, είναι σκουπίδια και κουρνιαχτός.
Τα Λύκαια πνέουν τα λοίσθια, αν δεν έχουν ήδη πεθάνει. Παρά την σκληρή εθελοντική δουλειά και προσφορά πολλών συμπατριωτών μας, αλλά και το υψηλό κόστος σε χρήμα και εργασίες, η διοργάνωση είναι χαμηλού επιπέδου. Η επισκεψημότητα, ακόμα και την ημέρα των Λυκαίων, μικρή. Οι αρχαιότητες και τα μνημεία πολιτισμού του Λυκαίου όρους μένουν στα αζήτητα, αφού δεν προβάλλονται και δεν προτείνονται στους επισκέπτες – περιηγητές.
Αλλά και οι εκδηλώσεις που πλαισιώνουν τα Λύκαια, επιλέγονται πρόχειρα και στο πόδι. Έτσι χωρίς πρόγραμμα, χωρίς νόημα, χωρίς σκοπό. Οι τιμητικές πλακέτες στους αρχαιολόγους ανασκαφείς του Λυκαίου Όρους, δεν σώζουν καθόλου την κατάσταση. Εδώ και είκοσι χρόνια που σκάβουν, δεν έχουν κάνει καμιά επίσημη ανακοίνωση σε κάποιο επίσημα αρχαιολογικό συνέδριο ή έγκριτο αρχαιολογικό περιοδικό, για το αν και τι έφερε στο φως η αρχαιολογική τους σκαπάνη. Είναι σαν να μην έχει γίνει τίποτα.
Έτσι, μένει είναι ο απόηχος από τις φανφάρες, τα ταρατατζούμ και τις μεγαλοστομίες των διοργανωτών, και οι διθύραμβοι χωρίς περιεχόμενο κάποιων θεσμικών, προς άγραν ψήφων. Είναι όμως καιρός, κάποιος να πει σε όλους ότι: «Ο βασιλιάς είναι γυμνός!!!».
Αν οι αρμόδιοι και οι εμπλεκόμενοι ενδιαφέρονται ώστε τα Λύκαια να πάνε ένα βήμα μπροστά και να γίνουν μοχλός προβολής και ανάπτυξης της περιοχής, θα πρέπει «χθες» να ξεκινήσουν μια ανοιχτή συζήτηση χωρίς αγκυλώσεις, χωρίς αποκλεισμούς και κατάρες. Οι προτάσεις υπάρχουν και είναι κατατεθειμένες σαν βάση διαλόγου, τόσο στον τοπικό τύπο όσο και στο Δήμο. Ιδού λοιπόν…
