Ἐνώπιον τοῦ Σταυροῦ
τοῦ Ἀρχιμ Ἰακώβου Κανάκη
Στά μισά τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς σήμερα καί βγαίνοντας ἀπό τόν κατανυκτικό ἐσπερινό συναντᾶς ἀνθρώπους πού «ζοῦν» ἄγευστοι τό κλῖμα τοῦ πένθους. «Ὅτι θλίβομαι» ἀναφέρει τό προκείμενο πού ἀφορᾶ σ᾽αὐτήν τήν γλυκειά θλίψη, πού εἶναι πάντα σταυροαναστάσιμη.
Καθετί γιά νά τό νιώσεις χρειάζεται νά μπεῖς στήν ἀτμόσφαιρά του, καί ή Μεγάλη Τεσσαρακοστή ἔχει μιά δική της ὅλως ἰδιαίτερη ἀτμόσφαιρα. Ὅλοι βοηθοῦν, ἡ ψαλμωδία πού ἀποδίδει τά «ἐκ΄ φύσεως» κατανυκτικά τροπάρια. Τό χαμηλό φῶς. Ὅμως αὐτά εἶναι κτιστά πού ὁδηγοῦν στό ἄκτιστο. Μιά πορεία ἡ κατάσταση αὐτή, μέ ἀποκορύφωμα τήν Μεγάλη Πέμπτη καί τήν λαμπροφόρο νύχτα τῆς Ἀναστάσεως. Ζοῦμε στό κλίμα αὐτό ἥ στό τέλος τυπικά τρέχουμε νά προλάβουμε «τυπικές ἀκολουθίες;»
Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή εἶναι βίωμα, εἶναι στιγμές πού σέ ὁδηγοῦν στόν Ἕνα. Εὐκαιρία εἶναι ἡ περίοδος αὐτή γιά νά πετύχουμε αὐτό πού κάθε στιγμή θέλουμε, νά ἐνωθοῦμε μέ τόν Ἕνα. Πῶς ὅμως σέ μία τόσο πολύβουη, πολύκροτη καί γεμάτη σύγχυση κοινωνία νά ζήσεις τά σημαντικά αὐτά πού τελεσιουργοῦνται ἐνώπιόν σου; Πῶς θά ἀνοίξουν οἱ ὀφθαλμοί, πῶς θά μπορέσεις νά ἀρνηθεῖς αὐτά πού κουβαλᾶς ἀπό τήν πεπτωκυῖα φύση σου; Ἀγώνας ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἀγώνας μέσα ἀπό τήν ζωή τήν καθημερινή μας. Ἀγώνας συνεχής! Καί ἐσύ πού λές ὅτι κουράστηκες… !Γι’αὐτό σήμερα βγῆκε ὁ Σταυρός ἀπό τό Ἱερό Βῆμα. Ἐπειδή κουράστηκες προβάλλεται, γιά νά στηλώσεις τά μάτια σου στά δικά Του μάτια. Προβάλλεται γιά νά λάβεις δύναμη καί θάρρος καί νά συνεχίσεις. Να δροσιστεῖς ἀπό τήν σκιά του καί νά ξαναπαλέψεις.
Ἀς ἀφήσουμε ἐπιμέρους ἀγωνίες γιά λίγο καί ἀς πεῖ ὁ καθένας στόν ἐαυτό του. Ζῶ στήν ἀτμόσφαιρα τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἥ μήπως χωρίς νά τό καταλάβω ἕχω ξεστρατίσει ἀπό τήν ὁδό τήν «στενή καί τεθλιμμένη»;
Πρόσκληση καί πρόκληση ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή πού ἀναζητᾶ ἀγωνιστές.
Καλό ὑπόλοιπο γιά τούς ἤδη ἀγωνιζομένους, καλή ἀρχή γιά αὐτούς πού ἀποφάσισαν νά ζήσουν τόν Σταυρό ἀπό σήμερα.
