Πρωί Πέμπτης 22 Ιουνίου. Η είδηση σαν γροθιά στο στομάχι. Ο αγαπητός σε όλους Δημοκλής, πασίγνωστος στην Αρκαδία, με το επίθετό του ¨Μάτσικας¨ τελείως περιττό, δεν είναι πια κοντά μας. Έφυγε όρθιος και δυνατός, μετά από ολιγοήμερη παραμονή στο νοσοκομείο της Τρίπολης.
‘Ολη του η ζωή, μια ζωή προσφοράς. Δεν υπάρχει άτομο στην ευρύτερη Γορτυνία και στη Μεγαλόπολη που να μην έχει εξυπηρετηθεί με προθυμία και με επαγγελματισμό από τον ταξιτζή της Καρύταινας, τον Δημοκλή. Μια ζωή στο τιμόνι, σε χαρές και λύπες. Είναι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος στον τόπο μας, για τον οποίον δεν υπήρξε και δεν υπάρχει κανείς να πει κακιά κουβέντα. Πάντοτε χαρούμενος και δοτικός.
Τα τελευταία χρόνια, έχοντας αποσυρθεί από το επάγγελμά του, αποτέλεσε το πλέον εμβληματικό και αγαπητό άτομο στην Καρύταινα. Αδιανόητη η απουσία του από την αγορά της Καρύταινας κάθε βράδυ, με την μισή σύνταξή του σε κεράσματα σε γνωστούς και φίλους.
Εμείς οι φίλοι του δεν μετράγαμε ποτέ τα χρόνια του, μπροστά στη ζωντάνια που μας μετέδιδε. Για μας ήταν ο αιώνιος έφηβος και τα 93 χρόνια του ήταν μια μικρή άνευ σημασίας λεπτομέρεια.
Δημοκλή μου καλό σου ταξίδι. Θα μας λείψεις.
Το μοναδικό μου παράπονο. Το τραπέζι στον Μπάμπη με το κουνέλι σου, που θα προσέφερες στην παλιοπαρέα, κατά την επόμενη επίσκεψή μου στην Καρύταινα, θα μείνει δυστυχώς μια ανεκπλήρωτη υπόσχεσή σου. Σε πρόλαβε ο θάνατος.
Φίλε Δημοκλή, υποσχόμαστε το τραπέζι αυτό στο Μπάμπη να γίνει, με όλους τους φίλους σου παρόντες και με σένα να μας βλέπεις και να χαίρεσαι από ψηλά. Στο οφείλουμε, σαν μνημόσυνο.
Αιωνία σου η Μνήμη,
Γιώργος Αδαμόπουλος
Πένθος για όλη την καρύταινα και την ευρύτερη περιοχή, έφυγε μία κολώνα του χωριού μας, ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, σίγουρα όσο ζούμε θα τον θυμόμαστε.
Τα θερμά συλλυπητήρια από την οικογένειά μας.
Η μαμά μου Πολιτίμη το γένος Πεντεφούντη του Θεοδώρου λυπάται πολύ. Πόσες φορές μου έκανε αναφορά σε διάφορες ιστορίες με τον κο Δημοκλή Μάτσικα . Αιωνία του ή μνήμη.
Να είσαστε καλά να τον θυμόμαστε.
Όλοι μας έχουμε ένα λόγο να θυμόμαστε το Δημοκλη.,. Ο Δημοκλης κατάφερε να κερδίσει την αθανασία ,που επιζητεί ο απλός άνθρωπος, με τις πράξεις του και την καλοσύνη του. Τα παιδιά του θα πρέπει να είναι περήφανα για αυτόν. Εμείς οι φίλοι του ,μεγάλοι και μικροί,όταν θα βρισκόμαστε στην Καρύταινα θα νιώθουμε πάντα ένα μεγάλο κενό.