Αρχαιοκάπηλοι δρουν στις ανασκαφές που πραγματοποιούν οι αρχαιολόγοι στο Λύκαιον όρος.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, στον τόπο των ανασκαφών οι αρχαιολόγοι παρατήρησαν ύποπτα ίχνη και κάλεσαν την Αστυνομία, προκειμένου να γίνει καταγραφή του περιστατικού.
Οι αρχαιοκάπηλοι, οι οποίοι αφενός είναι γνώστες της περιοχής και αφετέρου γνωρίζουν τις ερευνητικές μεθόδους, χρησιμοποιούν εξειδικευμένα εργαλεία, όπως ανιχνευτές μετάλλων, καθώς ουσιαστικά τους ενδιαφέρει η ανακάλυψη νομισμάτων ή άλλων αντικειμένων. Οι αρχαιοκάπηλοι «πατούν» στις επίσημες ανασκαφές και αναζητούν οτιδήποτε μπορεί να έχει αξία, γνωρίζοντας πώς να ψάξουν, αλλά στην πορεία τους αφήνουν τα σημάδια τους, γεγονός που αντιλαμβάνονται οι αρχαιολόγοι.
Υπενθυμίζουμε ότι στο Ιερό του Δία στο Λύκαιον όρος συνεχίστηκε από το 2017 ως το 2019 το ερευνητικό πρόγραμμα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών και οι έρευνες έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα. Στην περιοχή του Βωμού το 2018 εντοπίστηκε αδιατάρακτο στρώμα της Πρωτοελλαδικής και Μεσοελλαδικής περιόδου. Επιπλέον περισυνελέγη κοντά σε αυτή μεγάλη ποσότητα κυλίκων (εικ. 3) και ειδωλίων ζωόμορφων (εικ. 4) και ανθρωπόμορφων (εικ. 5) μαζί με μεγάλες ποσότητες καμένων ζωικών οστών από τις θυσίες προς τιμήν της λατρευόμενης θεότητας. Ανατολικά της κατασκευής εντοπίστηκε μία μεγάλη έκταση με πρωτοελλαδικά και μεσοελλαδικά χρηστικά αγγεία. Τα πολυάριθμα αγγεία πόσεως (κυρίως κύλικες και σκύφοι), τα πήλινα ειδώλια και τα καμένα οστά ζώων υποδεικνύουν ότι πρόκειται για ένα σημαντικό ιερό σε ψηλή κορφή, στο οποίο ελάμβαναν χώρα θυσίες ήδη από τη μυκηναϊκή περίοδο.
Η έρευνα στο δυτικότερο τμήμα του Βωμού έφερε στο φως για πρώτη φορά δύο διαδοχικά αδιατάρακτα στρώματα με υλικό που χρονολογείται από την προϊστορική εποχή έως και το τέλος των πρώιμων ιστορικών χρόνων. Κάτω από την επιφανειακή διαταραγμένη επίχωση, εντοπίστηκε αρχικά ένα στρώμα με χαρακτηριστικό τεφρό χρώμα που εκτείνεται χρονολογικά από την Πρώιμη Εποχή Σιδήρου (1050- 900π.Χ.) έως πιθανότατα τον 7ο αι. π.Χ. και ακολούθως μία επίχωση επί του φυσικού βράχου με ευρήματα που χρονολογούνται από την Τελική Νεολιθική Εποχή (4.500-3.200/3.000 π.Χ.) έως την Πρώιμη Εποχή Σιδήρου (1050–900 π.Χ.). Μεγάλος είναι ο αριθμός των αρχαίων νομισμάτων που ήλθαν στο φως σε όλες τις ανασκαφικές περιόδους πάνω στο Βωμό. Πρόκειται κυρίως για αργυρές κοπές που χρονολογούνται από το β’ μισό του 6ου έως τον 4ο αι. π.Χ. Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ.
από το ArcadiaPortal.gr
