Εγκλήματα και όχι ατυχήματα, με αιτίες και υπεύθυνους, είναι τα ναυάγια στη Μεσόγειο. Τέτοιο είναι και το πολύνεκρο ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου και δεν είναι το μόνο. Στη Μεσόγειο από το 2014 έχουν καταγραφεί πάνω από 26000 νεκροί και αγνοούμενοι, μόνο που αυτό είναι ένα από τα πιο πολύνεκρα τα τελευταία χρόνια.
Άνθρωποι, βίαια ξεριζωμένοι και κατατρεγμένοι, με όνειρα και ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο για αυτούς και τα παιδιά τους, δολοφονούνται από τις εγκληματικές και απάνθρωπες πολιτικές του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει, πόσο νοιάζονται για τα κέρδη και πόσο κοστολογούν τη ζωή.
Τα κύματα των ξεριζωμένων προκαλούνται από τους πολέμους και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, στις οποίες εμπλέκεται άμεσα η Ελλάδα και μάλιστα σε πρωταγωνιστικό ρόλο, αφού η χώρα έχει μετατραπεί η χώρα σε ένα απέραντο Νατοϊκό ορμητήριο.
Οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες, είναι ένα χρήσιμο πολυεργαλείο για «πάσα ανάγκη». Πότε στα παζάρια με την Τουρκίας, πότε σαν «απειλή» για την εθνική ασφάλεια, πότε σαν τα πιο φθηνά εργατικά χέρια χωρίς δικαιώματα.
Από τη μια πλευρά, εντείνουν την άγρια καταστολή, στήνουν επικίνδυνους φράκτες και υπερσύγχρονα μέσα παρακολούθησης και ελέγχου, με αποτέλεσμα την μετατροπή του Αιγαίου και του Έβρου σε απέραντους τάφους ψυχών και από την άλλη ψηφίζουν διακρατικές συμφωνίες σύγχρονου δουλεμπορίου.
Η δε Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, κατάπιε τη φωνή της. Δεν λέει τίποτα για τη λεγόμενη… Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη, για τον Κανονισμό του Δουβλίνου που εγκλωβίζει πρόσφυγες και μετανάστες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κουβέντα για τους νεκρούς στα σύνορα, στις όχθες του Έβρου, στα νερά του Αιγαίου και της Μεσογείου. Θα τους θυμηθεί στις 20 Ιούνη την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.
Τότε φαντάζομαι θα τους θυμηθούν η Δημοτική αρχή και οι άλλες παρατάξεις. Τώρα είναι απασχολημένες με τις μεταγραφές, τα εγκαίνια μεγάλων έργων (που είσαι Πατακέ!) και τον διαγωνισμό για το ποιος θα υπηρετήσει καλύτερα τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Εμείς θα στεκόμαστε δίπλα στον άνθρωπο, στον πρόσφυγα, στο μετανάστη. Θα διεκδικούμε ζωή και δουλειά με δικαιώματα, πρόσβαση σε εργασία, στέγαση, Παιδεία και Κοινωνική Πρόνοια.
Εμείς, στο ερώτημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» απαντάμε ότι είμαστε με τη ζωή, είμαστε με τον άνθρωπο. Θα μετατρέψουμε την οργή και την αγανάκτησή μας σ’ ένα μεγάλο ποτάμι αλληλεγγύης και διεκδίκησης ενάντια στην εκμετάλλευση, τον πόλεμο και τον ξεριζωμό. Γιατί αυτοί είμαστε!
Για τη Λαϊκή Συσπείρωση στο Δήμο Μεγαλόπολης, οι Δ.Σ.
Κατσιρούμπας Γιώργος και Παναγουλοπούλου Λίλα.
