Με αφορμή την ανακοίνωση – δελτίο τύπου της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος για την εκδήλωση κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίττας της, την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018, θα ήθελα να εκφράσω με αυτή εδώ την τοποθέτησή μου, έναν προβληματισμό τον οποίο έχω επισημάνει κατά καιρούς τόσο στον πρόεδρο της Π.Ο.Ε. όσο και σε άλλα μέλη αυτής. Εξάλλου, όντας παρών και εγώ σε αυτή την εκδήλωση, για μία ακόμα φορά το επεσήμανα σε συγκεκριμένο μέλος του Δ.Σ. της Π.Ο.Ε.
Αυτό λοιπόν που δεν καταλαβαίνω είναι πως ένας τέτοιος φορέας εκφράζει μία ολόκληρη περιφέρεια της Πελοποννήσου, αποτελούμενος και δεχόμενος γνωμοδοτήσεις, αυστηρά από Συλλόγους – Μέλη της Αρκαδίας που εδρεύουν στην πρωτεύουσα. Πώς γίνεται οι δράσεις της Π.Ο.Ε., δίχως να διαφωνώ ή να μέμφομαι αυτές – τουναντίον τις επικροτώ και με βρίσκουν σύμφωνο – να στοχεύουν στην αειφόρο ανάπτυξη της Αρκαδίας, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν τη γνωμοδότηση Συλλόγων και φορέων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή και έχουν – αν μη τι άλλο – άμεση επαφή και σχέση με τα όποια προβλήματα; Πώς γίνεται να ζητά τη διατύπωση τολμηρών και ρεαλιστικών (!) προτάσεων για την επίλυση βαθέων παθογενειών (όπως διατείνεται) στην ευρύτερη Αρκαδία, όπου οι όποιες αποφάσεις λαμβάνονται σε επίπεδο Συλλόγων – μελών που εδρεύουν στην πρωτεύουσα και κακά τα ψέμματα για τους περισσότερους η επαφή με το χωριό ή την περιοχή που αναφέρονται περιορίζεται σε μία –δύο εθιμοτυπικές εκδρομές επ’ αφορμής κάποιας θρησκευτικής – κυρίως – πανηγύρεως;
Συνεπώς, δεν μπορούμε να μιλάμε για διασύνδεση όλων (;) των αρκαδικών φορέων ανά τον κόσμο (!) και την προβολή της Αρκαδίας σε όλα τα διεθνή φόρα (σύμφωνα πάντα με την ίδια ανακοίνωση), όταν η έκφραση γνώμης για την περιοχή περιορίζεται σε ορισμένους μόνο και πάντα με Αθηνοκεντρικό χαρακτήρα. Θα πρέπει ΆΜΕΣΑ η Π.Ο.Ε. να προβεί σε εκείνες τις απαραίτητες ενέργειες για τροποποίηση του καταστατικού της, την δυσκολία της οποίας όσο και αν δηλώνει η Διοίκησή της και όσο και αν «κατανοεί» το εν λόγω πρόβλημα, δεν δείχνει ωστόσο της αναγκαία ευαισθησία και ευθύνη που απαιτούνται προς επίλυση του θέματος.
Με εκτίμηση
Παγιώτας Παναγιώτης
