Βρισκόμαστε προς το τέλος του πρώτου μήνα της νέας σχολικής χρονιάς και τα προβλήματα στη λειτουργία των σχολείων καλά κρατούν. Τα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό παραμένουν μεγάλα τόσο για βασικά μαθήματα όσο και ειδικότητας. Λείπουν 60 εκπαιδευτικοί στην Πρωτοβάθμια και πάνω από 30 στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τα χρήματα στις σχολικές επιτροπές είναι περιορισμένα και ότι δίνεται είναι με το σταγονόμετρο ακόμη και για πολύ βασικές ανάγκες. Από τις πρώτες κατευθύνσεις της διοίκησης της εκπαίδευσης στους διευθυντές των σχολείων ήταν η πιστή εφαρμογή της εγκύκλιου Κουράκη για 27 (+10%) μαθητές, δηλαδή για 30άρια τμήματα! Υπάρχει αβεβαιότητα με την επαναλειτουργία κάποιων ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ που είχαν καταργηθεί, όπως και με άλλες ειδικότητες που δεν πληρούν το όριο μαθητών ανά ειδικότητα.
Από την άλλη συνυπάρχει η κοινή θέληση της νέας κυβερνητικής πλειοψηφίας (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) μαζί με διαθέσιμους από την αντιπολίτευση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ) να υλοποιηθούν μέχρι κεραίας όλες οι διατάξεις που απορρέουν από το 3ο Μνημόνιο και τα προηγούμενα. Άμεσα μέτρα είναι το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ, το εκ νέου άνοιγμα του ασφαλιστικού (αύξηση εισφορών, ορίων ηλικίας, μείωση συντάξεων κ.α.). Ειδικά για το Δημόσιο και την Εκπαίδευση προβλέπεται εκτός των άλλων εφαρμογή από 1/1/2016 του νέου «ενιαίου μισθολογίου» και σύνδεσή του με την «αξιολόγηση». Παγιώνονται τα 30άρια τμήματα, συγχωνεύσεις, συμπτύξεις τμημάτων, είναι στα σκαριά περεταίρω αύξηση διδακτικού ωραρίου. Μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους (οδοιπορικά, άδειες, κ.α.).
Όλα αυτά τα μέτρα παίρνονται για να αυξηθούν τα κρατικά έσοδα, να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες και να μείνουν χρήματα για να επιδοτηθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι για να επενδύσουν και να υπάρξει η καπιταλιστική ανάπτυξη όπως λένε. Μια ανάπτυξη που θα στηρίζεται στο ξεζούμισμα των εργαζόμενων (δημοσίου και ιδιωτικού τομέα), των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών αγροτών.
Είναι φανερό ότι μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις το συνδικαλιστικό κίνημα βρέθηκε απροετοίμαστο και παροπλισμένο να βολοδέρνει κάτω από ξένες σημαίες και συμφέροντα. Να ασφυκτιά μεταξύ αυταπατών και φόβου. Έχουν τεράστια ευθύνη οι άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις σε ΟΛΜΕ – ΕΛΜΕ και έχουν βάλει πλάτη για αυτή την κατάληξη…
Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα, τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους καημούς και δυσκολίες με αυτούς που κέρδισαν και συνεχίζουν να κερδίζουν σε βάρος μας ακόμη και μέσα στην κρίση. Η επίθεση τους δεν θα σταματήσει αν δεν ορθώσουμε ένα τεράστιο λαϊκό τείχος αντίστασης και ανατροπής.
Λύση και προοπτική υπάρχει!
Είναι η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, η κινηματική δράση και οι αγώνες. Είναι ο δρόμος της πάλης για την κατάργηση των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων, την ανάκτηση των απωλειών, την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών. Είναι στην ενίσχυση του ΠΑΜΕ. Είναι στην διεκδίκηση, ο λαός να απολαμβάνει τον πλούτο που παράγει χωρίς τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις της Ε.Ε. Να είναι σε κοινωνική ιδιοκτησία τα «κλειδιά» της οικονομίας.
Εμείς έχουμε τη δύναμη! μπορούμε να ανατρέψουμε μνημόνια και βάρβαρα μέτρα!
Άμεσα απαιτούμε:
• Άμεση κάλυψη των κενών! Καμία διδακτική ώρα χαμένη. Έναρξη ενισχυτικής διδασκαλίας και πρόσθετης διδακτικής στήριξης. Μαζικούς και μόνιμους διορισμούς.
• 20 μαθητές ανά τάξη και 15 στο Νηπιαγωγείο και σε Α’ και Β’ Δημοτικού.
• Έκτακτο κονδύλι στις σχολικές επιτροπές .
• Λειτουργία των ειδικοτήτων στην Β’ ΕΠΑΛ και με λιγότερους μαθητές από τις κείμενες διατάξεις. Κανένα παιδί εκτός ειδικότητας.
