του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη
Το κείμενο αυτό το γράφουμε με την παρότρυνση ομάδας νοσηλευτών πού εργάζονται σε νοσοκομείο των Αθηνών. Πράγματι, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία μας με τους νοσηλευτές – πού ομολογουμένως δίνουν μαζί με τους γιατρούς την μεγαλύτερη μάχη κατά του κορωνοϊού στις μέρες μας-, θεωρήσαμε αναγκαίο να επισημάνουμε κάποια πράγματα, πού ξέρουμε, αλλά πού επιβεβαιώνονται πλέον από τους ειδικούς.
Δεν είναι μόνο τα κρούσματα από τον ιό πού πρέπει να αντιμετωπίσουν και αυτοί και όλοι μας, αλλά οι ψυχικές συνέπειες που υφίστανται οι άνθρωποι, οι οποίοι είναι τόσο καιρό κλεισμένοι στα σπίτια τους. Είναι φυσιολογικό ότι αυτή η απομόνωση και αποξένωση δεν θα έχει καλά αποτελέσματα, κυρίως στον ψυχολογικό τομέα. Όμως θα το επαναλάβουμε και πάλι. Είναι αναγκαίο να πειθαρχήσουμε! Ίσως για πρώτη φορά οι οικογένειες έμειναν, για τόσες μέρες μόνες τους και οι σχέσεις μεταξύ των μελών τους δοκιμάζονται. Χρειάζεται υπομονή, χρειάζεται να βαστάξει ο καθένας τον χαρακτήρα του άλλου. Οι νοσηλευτές μας περιέγραψαν ότι υπάρχουν απόπειρες αυτοκτονίαςκαι επίσης τραυματισμοί από εκδηλώσεις ενδοοικογενειακής βίας. Το θέμα γίνεται σοβαρό και είναι αναγκαίο να σταθεί ο καθένας δίπλα στον άλλον. Ας έχουμε υπομονή στις ιδιαιτερότητες του καθενός. Ας σκεπτόμαστε τις δικές μας και έτσι θα είμαστε πιο επιεικείς στους άλλους.
Επίσης, ας μην αισθανθεί κανένας μόνος του. Είμαστε στις οικίες μας, αλλά για ότι χρειαστεί ο άλλος, θα είμαστε δίπλα του,παρόντες. Και μόνο η ιδέα αυτή στηρίζει τον συνάνθρωπό μας.
Θα μείνουμε στο σπίτι μας και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε πράγματα ωφέλιμα, πού μπορεί να μας ήταν κάποτε αδιάφορα ή και βαρετά. Ας τολμήσουμε για παράδειγμα, να κάνουμε αρχή για την ανάγνωση ενός βιβλίου. Πολύ βοηθάει η μελέτη των βιβλίων. Ειδικά για όσους αγαπούμε τον γραπτό λόγο η περίοδος που διανύουμε μπορεί να είναι «αναγνωστικά» ή και συγγραφικά πολύ γόνιμη και παραγωγική. Ακόμα, η παρακολούθηση στο διαδίκτυο κάποιων ντοκιμαντέρ ιστορίας και άλλων επιστημών έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Εννοείται και η ακρόαση ομιλιών θεολογικού περιεχομένου και αυτές πολύ στηρίζουν τους ανθρώπους. Εδώ βέβαια χρειάζεται προσοχή διότι μερικές εξ αυτών, όχι μόνο δεν βοηθούν, αλλά αντίθετα παραπλανούν και φοβίζουν. Υπάρχουν όμως και πολύ ενδιαφέρουσες ομιλίες που μπορεί κάποιος να βρει, να μάθει αρκετά και να στηριχθεί πνευματικά.
Ακόμα, είπαμε, ότι επειδή ο εκκλησιασμός προς το παρόν δεν επιτρέπεται, το σπίτι μας να γίνεται ένας μικρός ναός. Όσο μπορούμε να προσευχόμαστε και έχουμε πλέον για πολλά να προσευχηθούμε. Μην ξεχνάμε ότι είμαστε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και πηγαίνουμε για το Πάσχα. Όσο μπορούμε και γίνεται, να είμαστε κοντά σε αυτό το κλίμα που οδηγεί στην μεγάλη Εορτή. Η μεγάλη βοήθεια για όλους μας, για όσους έχουν κουραστεί, για αυτούς πού χάνουν την δουλειά τους και δικαιολογημένα στεναχωριούνται, είναι ότι έρχεται η Ανάσταση. Είναι μεγάλο γεγονός αν το πιστεύεις. Δεν ξέρουμε αν γίνει εντός ή εκτός ναού για τους περισσότερους, αλλά θα γίνει και όλοι, έστω και σε αυτές τις πρωτόγνωρες και δύσκολες συνθήκες, αναμένουμε και εφέτος την «Ανάσταση των ψυχών μας»! Ευχόμαστε να φύγει το σκοτάδι, που δεν μας ταιριάζει και να ζήσουμε στο Φως! Τον Σταυρό μας τον σηκώνουμε ήδη, ας κοιτούμε λοιπόν με καλή αναμονή και ελπίδα την Ανάσταση που πλησιάζει!
Να σας θυμίσουμε ότι όλοι οι κληρικοί, Ιεράρχες, ιερείς, μοναχοί και μοναχές προσευχόμαστε για εσάς, όπως κάνουμε και για όλον τον κόσμο. Η προσευχή έχει μεγάλη δύναμη! Κάμετε και εσείς παρακαλούμε το ίδιο και τότε αυτά τα δύσκολα που περνάμε, θα αλλάξουν και θα έχουν καλή έκβαση για όλους μας.
