Η Φαλαισία είναι ένα από τα ιστορικότερα κομμάτια της Αρκαδίας. Ξεχασμένη και σιωπηλή όμως περιμένει καρτερικά απ’ όλους μας στην γωνιά της Αρκαδίας (Μεσσηνίας και Λακωνίας) την αναγνώριση και επιβράβευση. Την Φαλαισία έχουν καταγωγή οι Κολοκοτρωναίοι στην αιματοβαμμένη γη της έζησαν, γεννήθηκαν, ανατράφηκαν και μεγαλούργησαν αντριωμένοι αγωνιστές και πρωταγωνιστές του ’21. (Θεόδωρος ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ – Νικήτας Σταματελόπουλος ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ – Γρηγόριος Δικαίος ΠΑΠΑΦΛΕΣΑΣ – ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΡΑΣ – Παναγιώτης ΚΕΦΑΛΑΣ – κ.α. Η Πολιανή γενέτειρα του ΠΑΠΑΦΛΕΣΑ και ο Άγριλος γενέτειρα του Αναγνωσταρά μέχρι το 1900 περίπου ανήκαν στην Αρκαδία. Αδιάσειστα επιχειρήματα τις σχέσεις και τόπο καταγωγής των ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΑΙΩΝ που τόσο έχει διαστρεβλωθεί από γραφίδες πολλών είτε από πραγματική άγνοια της αλήθειας είτε από διάφορους άλλους λόγους. (Ο Θεόδωρος ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ δεν έζησε ποτέ στο ΛΙΜΠΟΒΙΣΙ, το σόι του μόνο).
Το κείμενο του Κωνσταντίνου (ΚΟΛΛΙΝΟΥ) Κολοκοτρώνη ΤΟΥ Θεόδωρου το όποιο έγραψε την 29.8.1840 σχετικά με τον τόπο καταγωγής του γενάρχη της οικογένειας τους προκύπτει ο κατωτέρω διάλογος μεταξύ γυιού και πατρός, ΚΟΛΛΙΝΟΣ. Πόθεν κατάγεται η οικογένειά μας; ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ. Κατάγεται από ένα χωριό ονομαζόμενον Ρουπάκι επαρχία Λεονταρίου, Αυτό το χωριό εχάλασεν εις το πρώτον Τουρκικό και οι κάτοικοί του εσκορπίσθησαν όσοι εγλύτωσαν εις διάφορα μέρη. ΚΟΛΛΙΝΟΣ. Πόθεν το ηξεύρετε… ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ. Τότε δεν ήταν ιστορία αλλά πατροπαράδοσις, το έχομεν ότι ένας απ’ εκείνους τους κατοίκους έφυγε και επήγεν εις το ΛΙΜΠΟΒΙΣΙ. Τα ανωτέρω έχουν καταχωρηθεί αυτολεξεί στο βιβλίο του Ιωάννου ΦΙΛΗΜΟΝΟΣ με τίτλο:ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ το οποίον εξεδόθη το έτος 1860. Επίσημα στοιχεία χρησιμοποίησαν μόνο οι ΤΕΡΤΣΕΤΗΣ Γεώργιος (1800 – 1874) και ο Κων/νος (Κολλινός).
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ του Θεόδωρου (1811 Ζάκυνθος – 1848 Αθήνα). Αμφότεροι έγραψαν με σιγουριά και σαφήνεια ότι ο γενάρχης των ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΕΩΝ κατήγετο από το μέχρι το έτος 1532 υπάρχον χωριό Ρουπάκι που βρισκόταν πλησίον του χωριού ΤΟΥΡΚΟΛΕΚΑ (γενέτειρα του ΝΙΚΗΤΑΡΑ) ελέγονταν ΤΣΕΡΓΙΝΗΣ. Το ρουπάκι κατεστράφη από τους Οθωμανούς Τούρκους το έτος 1532. Πέραν τούτων μιλάμε από μερικούς που ηθελημένα ή αθέλητα έχουν παραχαράξει ή διαστρεβλώσει την Ιστορία εις βάρος της Ιστορικής Φαλαισίας…
Στα απομνημονεύματα του αναφέρει ο ίδιος ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, έγινα 20 χρον΄’ων, υπανδρεύθηκα και επήρα ενός προεστού του Λεονταρίου τον οποίον τον εχάλασε ένας Πασάς εις το Ανάπλι. Έκτισα σπίτι, επήρα προικιό, ελιές, αμπέλι, έγινα νοικοκύρης, εφύλαγα και το βιλαέτι.
Στον Άκοβο γεννήθηκαν οι κόρες Γεωργία και Ελένη, ο γυιος του Πάνος, ίσως και ο Ιωάννης (Γεναίος). Από το 1970 που έγινε οικογενειάρχης έως το τέλος του έτους 1797 που οι Τούρκοι του Λεονταρίου τον κυνήγησαν ανοιχτά έζησε στον Άκοβο ασχολούμενος με όλες τις αγροτικές εργασίες. Έσπερνε, βοτάνιζε, θέριζε, αλώνιζε, διατηρούσε αμπέλι, , ελιές, πρόβατα, και τον νερόμυλο που είχε πάρει προίκα στο διπλανό χωριό Κάτω Γιανναίικα. Ο νερόμυλος σώζεται μέχρι σήμερα εγκαταλελειμμένος.
Εν όψει των εορτασμών για τα 200 χρόνια η Φαλαισία ως γενέτειρα των Πρωταγωνιστών και αγωνιστών γνησίων φαλαισιωτικών τέκνων του 1821, απαιτεί τον σεβασμό και την ιστορική της αναγνώριση, καλεί δε τις Αρχές του τόπου μας, να δείξουν τον δέοντα σεβασμόν έναντι της Ιστορίας και να συμπεριλάβουν και να δώσουν στο πρόγραμμα των εορτασμών πρωταγωνιστικό ρόλο, ανταξιον των Ηρώων της στον ιερό χώρο της Φαλαισίας που έζησαν.
Μπένος Παναγιώτης
Πρόεδρος της ΕΠ.Σ.Φ.Α
αναπληρωτής Γεν. Γραμματέας της Παναρκαδικής ΟμοσπονδίαςΕλλάδος
